Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Étienne de Dijon, die in de 11e eeuw werd gesticht door Abbé Garnier de Mailly, is een gebouw dat wordt gekenmerkt door verschillende grote wederopbouwcampagnes. In de 15e eeuw, onder het abdijschap van Richard Chambellan (1477 Alleen het koor en het kruis van de transept, met hun ogival gewelven, blijven van deze periode. Het werk, uitgevoerd vanaf 1488, duurde zeven jaar en transformeerde het gebouw grondig.

In de 17e eeuw legde een nieuwe instorting van de kluizen van het schip in 1671 een gedeeltelijke reconstructie onder leiding van Abbé Fyot op. De muren en pilaren van het schip en transepten, die als te beschadigd werden beschouwd, werden vernietigd en herbouwd in gotische stijl. Een sacristie werd toegevoegd aan de zuidelijke transept, terwijl het koor, kruis van de transept en klokkentoren van de 15e eeuw werden bewaard. De armen van Abbé Fyot, gesneden in de kluizen, dateren uit deze tijd. De kerk werd gerestaureerd in 1676 en plechtig gewijd in 1685 door Étienne Le Camus, bisschop van Grenoble.

De 18e eeuw markeerde een verfraaiingsfase onder Abbé Claude Fyot (overleden 1721), met de bouw van een klassieke Jezuïet-stijl gevel tussen 1718 en 1723, ontworpen door architect Martin de Noinville. Jean-Baptiste Bouchardon maakte sculpturen voor de gevel, waaronder een tympanum dat de steniging van Sint-Stephen vertegenwoordigt (vandaag in de kathedraal Saint-Bénigne). De bustes van de twaalf apostelen, gekerfd door Jean Dubois, versierden aanvankelijk de pilaren van het schip. De kerk werd kathedraal van Dijon van 1731 tot 1792 voordat de Revolutie werd verlaten.

De kerk werd in de 19e eeuw ontsierd en diende achtereenvolgens als graanhal, ruilhandel (1899) en een winkel voor de decoraties van het Grand Théâtre. In de 20e eeuw herbergde het het Rude Museum (uit 1947) en culturele ruimtes. In 2007, na het vertrek van de Kamer van Koophandel, was er de Colette Bibliotheek (ex-Nef) en de documentaire diensten van het Museum voor Schone Kunsten. Opgravingen in de kelders van het koor onthulden resten van het Gallo-Romeinse castrum van Dijon.

Een historisch monument in 1862, de kerk van Saint-Étienne illustreert de architectonische en functionele evolutie van een religieus gebouw, van middeleeuwse abdij tot hedendaagse culturele ruimte. De geschiedenis weerspiegelt de politieke en stedelijke omwentelingen van Dijon, van de monastieke stichting tot de herindeling van het erfgoed.

Externe links