Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Étiennekerk van Dun-sur-Auron, opgericht in 1019 door het hoofdstuk van Bourges, is een oude collegiale kerk waarvan de oudste delen (chœur, doorlopende, stralende kapellen) dateren uit de 1e kwart van de 12e eeuw. Zijn atypische plan, met een brede wandeling in Berry, wordt verklaard door zijn nabijheid van de Grand Chemin Royal de Bourges in Lyon, een middeleeuwse route genomen door pelgrims, kooplieden en roadmens. De lokale steen, een roodachtige ferrugineuze kalksteen, geeft het gebouw een opvallende tint, terwijl de hoofdsteden, gesneden in Charly steen, vegetarische motieven en monsterlijke figuren geïnspireerd door de Poitou combineren.

In de 14e eeuw veranderde belangrijke werken de kerk: de klokkentoren werd in 1397 opgericht door de hoofdbouwer Pasquault, gefinancierd door de inwoners, en de hondenkluizen vervangen de Romaanse wieg. In de 15e en 16e eeuw werden zij- en axiale kapellen toegevoegd, maar het gebouw leed schade tijdens de godsdienstoorlogen (branden in 1562, 1568, 1569, 1589/1590), waarvoor reparaties nodig waren. In de 17e eeuw, een brand in 1601 beschadigde de klokkentoren, herbouwd zonder zijn oorspronkelijke pijl. Geclassificeerd als Historisch Monument in 1840, de kerk genoot restauraties in de 19e eeuw, met inbegrip van wax schilderijen in de absidiale kapel.

De interieurarchitectuur onthult een duidelijk plan: een schip van vijf spanten, een koor met een loopbrug, en drie kapellen die uitstralen met historische hoofdsteden (bijbelse scènes, symbolische dieren zoals olifant of lierezel). Poitevin en saintongese invloeden zijn voelbaar, vooral in modillen en arcaturen. Laterale kapellen, toegevoegd tussen de 15e en 17e eeuw, huis Gotisch-Renaissance transitie retables, fresco's (inclusief een vuurvrije Maagd van Lorette), en glazen ramen gedeeltelijk herbouwd na de Huguenote vernietiging. De klokkentoren, gerepareerd na 1569 en gerestaureerd in 2002, behoudt een veranderde getrilobeerde deur in de 18e eeuw om processies te vergemakkelijken.

Het gebouw illustreert ook de liturgische veranderingen: de jube werd in 1737 neergeschoten om de ruimte "lichter" te maken, terwijl de orgels, geïnstalleerd in 1630, werden vervangen in 1858 en hersteld in 1974 en 1998. De kapellen weerspiegelen het lokale leven, zoals dat van slagers (snijders met messen en rundkoppen) of stenen kleermakers (kamers in sleutel). Het standbeeld van Sint Solange, patroonheilige van Berry, herinnert aan de regionale verankering van dit monument, een getuige van bedevaarten, religieuze conflicten en Romaanse kunst in de overgang naar Gotiek.

Externe links