Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Église Saint-Étienne de Fontarède à Moncaut dans le Lot-et-Garonne

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise
Eglise romane
Lot-et-Garonne

Église Saint-Étienne de Fontarède

    D656
    47310 Moncaut
Église Saint-Étienne de Fontarède
Église Saint-Étienne de Fontarède
Église Saint-Étienne de Fontarède
Église Saint-Étienne de Fontarède
Église Saint-Étienne de Fontarède
Église Saint-Étienne de Fontarède
Église Saint-Étienne de Fontarède
Église Saint-Étienne de Fontarède
Église Saint-Étienne de Fontarède
Église Saint-Étienne de Fontarède
Église Saint-Étienne de Fontarède
Église Saint-Étienne de Fontarède
Église Saint-Étienne de Fontarède
Église Saint-Étienne de Fontarède
Église Saint-Étienne de Fontarède
Église Saint-Étienne de Fontarède
Église Saint-Étienne de Fontarède
Crédit photo : Père Igor - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1200
1300
1400
1500
1600
1700
1800
1900
2000
XIIe siècle
Eerste bouw
XIVe siècle
Koorwijzigingen
XVIe siècle
Toevoeging van de klokkentoren en de zuiddeur
1878
Valse kluis
1938
Dakrenovatie
25 novembre 1958
Historische monument classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Kerk van Fontarède (Cd. E 193): inschrijving bij decreet van 25 november 1958

Kerncijfers

Georges Tholin - Historicus en architect Studie architectuur (19e eeuw).
Roger Argouin - Ambacht of ondernemer Herdak in 1938.

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Étienne de Fontarède is een rooms-katholieke kerk in het departement Lot-et-Garonne (Nouvelle-Aquitaine). De naam zou komen van een oude bron, fons-frigida ("koude waterfontein"), die Fonfrède aan het dorp gaf. Een lokale traditie roept een constructie op op de resten van een Romeinse tempel, maar zonder archeologisch bewijs bevestigd door Georges Tholin, lokale historicus.

Het gebouw, gebouwd in de 12e eeuw, heeft een eenvoudige structuur: een enkel schip van 9,30 m lang en een vierkant heiligdom van 8,50 m, beide bedekt met een frame. De westelijke poort, versierd met blinde arcades en historische hoofdsteden, domineert een driehoekige gevel. Een triomfantelijke Christus, zittend en gezegend, kijkt uit over de ingang. De artistieke invloeden, zoals de zuilen met bladerige hoofdsteden, herinneren zich die van de priorij van Moirax, geografisch dicht.

Belangrijke wijzigingen vonden plaats in de 14e en 16e eeuw: Georges Tholin wees op resten van de 14e eeuw in het koor (nu onzichtbaar), terwijl de klokkentoren, de zuidelijke poort en mogelijk een zijgalerij dateren uit de 16e eeuw. Een valse kluis werd toegevoegd in 1878, en het dak werd in 1938 door Roger Argouin opnieuw gemaakt, zoals blijkt uit een muurinscriptie. De kerk, die in de 17e eeuw werd omgebouwd tot een parochie annex, werd op 25 november 1958 als historische monumenten vermeld.

Architectureel illustreert de vlakke bedzijde, de uitlopers van het schip en de halfronde toren (met trappen en klokkentoren) de evolutie. De smalle openingen, vergelijkbaar met moorddadige, en de gewelven hersteld op de dogive kruisen in het koor getuigen van zijn aanpassing aan liturgische en defensieve behoeften. De beelden van het portaal, die fantastische planten- en dierlijke motieven combineren, weerspiegelen regionale romaanse kunst.

De historische bronnen zijn voornamelijk gebaseerd op de werken van Georges Tholin (XIXe eeuw), die de religieuze architectuur van de Agenas bestudeerde, evenals op latere onderzoeken zoals die van Magdeleine Ferry op de romaanse deuren van de Lot-et-Garonne. De kerk blijft een kenmerkend voorbeeld van het Aquitaine Romaanse erfgoed, gekenmerkt door middeleeuwse en moderne herontwikkeling.

Externe links