Bouw van een eerste overspanning XIIe siècle (≈ 1250)
Begin van het originele schip
XIVe siècle
Kerkuitbreiding
Kerkuitbreiding XIVe siècle (≈ 1450)
Nef, koor en kapel toegevoegd zuid
XVIe siècle
Kapel van Mardogne Castle
Kapel van Mardogne Castle XVIe siècle (≈ 1650)
Toevoeging van de seigneuriale kapel
1801-1900
Grote restauratie
Grote restauratie 1801-1900 (≈ 1851)
Hergebruik van originele materialen
7 décembre 1992
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 7 décembre 1992 (≈ 1992)
Officiële registratie bij decreet
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk Saint-Etienne (Box ZN 179): Inschrijving bij besluit van 7 december 1992
Kerncijfers
Loys de Foix - Lokale Lord
Graf in de seigneuriale kapel
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Saint-Étienne de Joursac, gelegen in het departement Cantal in de regio Auvergne-Rhône-Alpes, is een gebouw waarvan de oudste delen dateren uit de 12e eeuw. De eerste overspanning van het schip dateert uit deze periode, terwijl de rest van het schip, het koor en de zuidelijke kapel werden gebouwd in de 14e eeuw. De kapel van kasteel Mardogne, toegevoegd in de 16e eeuw, getuigt van de architectonische evolutie en lokale seigneuriële invloeden. Een restauratie in de 19e eeuw maakte het mogelijk de originele materialen te behouden, terwijl neogotische elementen werden geïntegreerd.
De kerk bestaat uit een tweespansschip, een koor en een veelhoekige apsis, aangevuld met een transept met noord- en zuidkapellen. De seigneuriale kapel, een uitbreiding van het transept, herbergt het graf van Loys de Foix, gedateerd in de 16e eeuw. De dogieve gewelven, speciaal ontwikkeld in de seigneuriale kapel, omvatten palmaders, klimop en derderons. Een veelhoekige toren, met een schroeftrap, bevindt zich ten zuiden van de klokkentoren. Binnen werd het middeleeuwse decor gereconstrueerd, en het meubilair, gedeeltelijk gerenoveerd in neogotische stijl, weerspiegelt de 19de eeuwse restauraties.
De Saint-Étienne kerk, die bij decreet van 7 december 1992 tot de historische monumenten behoort, illustreert het religieuze en architectonische erfgoed van de regio. De meubels, gewelven en kapellen bieden een getuigenis van artistieke en religieuze praktijken door de eeuwen heen, van de middeleeuwen tot de moderne tijd. Het hergebruik van originele materialen tijdens restauraties onderstreept de wens om het lokale erfgoed te behouden en het gebouw aan te passen aan de smaak en behoeften van opeenvolgende periodes.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen