Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Étienne kerk van Saint-Étienne-l'Allier, gelegen in de Eure in Normandië, is een religieus gebouw waarvan de bouw zich voornamelijk uitstrekte tussen de 12e en 13e eeuw. Het schip, van rechthoekige plan, dateert uit de 12e eeuw, terwijl het refrein in toren en de toren in steen, gemarkeerd door grote steunpilaren, worden toegevoegd in de 13e eeuw. Deze klokkentoren, typisch voor de beginnende gotische architectuur, contrasteert met de romaanse eenvoud van het oorspronkelijke schip. De westelijke gevel, aan de andere kant, omvat een veranda met een kamer van liefdadigheid, een traditionele ruimte gewijd aan het verwelkomen van de armen of pelgrims.

Door de eeuwen heen onderging de kerk een aantal grote veranderingen. Het schip werd herbouwd in de 16e en 17e eeuw, tijdens welke het houtwerk van de kraampjes werd geregeld, met een element van opmerkelijke liturgische meubels. De baaien van het schip en het refrein werden opnieuw geopend in de 15e eeuw, waardoor de binnenverlichting veranderde, terwijl de westelijke gevel werd hervat in de 18e eeuw. In de 19e eeuw, de veranda, een kamer van Liefdadigheid en een sacristie voltooien het gebouw. Het interieur, bedekt, behoudt een uitzonderlijke meubels, waaronder een 14e eeuwse d'eclesiastische gissant, zeldzame sculpturale getuigenis van deze periode.

De Saint-Étienne kerk is historisch verbonden met de Bec-Hellouin abdij, gelegen in de Eure, die de beschermheilige van de kerk was. Deze monastieke afhankelijkheid verklaart bepaalde aspecten van haar architectuur en meubels, die de invloed van Benedictijnse gemeenschappen in de regio weerspiegelen. Geclassificeerd Historisch Monument bij decreet van 22 juli 1996, het behoort nu tot de gemeente en illustreert de architectonische en spirituele evolutie van de middeleeuwse en moderne Normandië.

Externe links