Kerk van St. Stephen à Luzillat dans le Puy-de-Dôme

Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Étienne de Luzillat vindt zijn oorsprong in een Benedictijnse priorij die in 918 werd opgericht door de wil van Amblard, aartsbisschop van Lyon. Dit religieuze etablissement, gereorganiseerd in 1050 door Robert d'Aurillac (oprichter van de abdij Chaise-Dieu), werd aan deze laatste gehecht. Het huidige gebouw behoudt 12e eeuwse Romaanse elementen, waaronder het koor, transept en apsidiolen, terwijl het schip, herbouwd in de 13e eeuw, een gotische stijl aanneemt. De ramen, steunpilaren en enkele hoofdsteden dateren uit de 14e eeuw en weerspiegelen late toevoegingen.

De structuur combineert een schip van drie spanten geflankeerd door zekerheden, een transept met absidiolen, en een rechthoekig koor voorafgaand aan een halfronde apsis. Het schip is gewelfd in een gebroken wieg, terwijl het koor en apsidiolen cul-de-four hebben. De klokkentoren, beschadigd tijdens de revolutie, werd in het begin van de 19e eeuw gerestaureerd, gevolgd door grote werken in 1853-1854 (poort), 1882 (dak, uitlopers), en na de inscriptie in de historische monumenten in 1962. Herstelcampagnes vonden plaats in 1964, 1967, 1977-1978.

Het monument onderscheidt zich door het gebruik van andesietsteen voor de klokkentoren en arkose voor de lijsten van het bed. De hoes vervangt holle tegels (abside) en zink (clocher). Twee trappen leiden naar de laatste: een buitenrechts naar het dak van de l-abside, verlengd door een trap in interne schroeven. De kerk, een gemeenschappelijk eigendom sinds de revolutie, illustreert de evolutie van middeleeuwse bouwstijlen en technieken in Auvergne.

Historisch gezien was de priorij van Luzillat een onderdeel van de limagnische archipel voordat hij in de achttiende eeuw onder de snack van het hoofdstuk van Vézelay (diocees van Autun) kwam. Zijn geestelijke en economische rol in de regio, verbonden aan de abdij van de Chaise-Dieu, maakte het tot een belangrijk religieus centrum. De romaanse overblijfselen (gebroken openingen, gesneden hoofdsteden) en gotische toevoegingen getuigen van het blijvende belang.

De gebruikte materialen en technieken zijn de cradle gewelven, koepel op de dwarsdoorsnede van de transept, veelhoekige dak van de klokkentoren te benadrukken de controle van middeleeuwse bouwers. Moderne restauraties (klok geïnstalleerd in 1909, postregistratiewerken) behouden dit erfgoed, terwijl het zich aanpast aan hedendaagse behoeften, zoals blijkt uit de plannen van architect Achilles Ballière in 1882.

Externe links