Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kerk van Saint-Genès à Soulignac en Gironde

Gironde

Kerk van Saint-Genès

    140-141 Darlan
    33760 Soulignac
Eglise Saint-Genès
Eglise Saint-Genès
Eglise Saint-Genès
Eglise Saint-Genès
Eglise Saint-Genès
Eglise Saint-Genès
Eglise Saint-Genès
Eglise Saint-Genès
Eglise Saint-Genès
Eglise Saint-Genès
Eglise Saint-Genès
Eglise Saint-Genès
Eglise Saint-Genès
Eglise Saint-Genès
Eglise Saint-Genès
Eglise Saint-Genès
Eglise Saint-Genès
Eglise Saint-Genès
Eglise Saint-Genès
Crédit photo : Alagaram - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1200
1300
…
1600
1700
1800
1900
2000
XIIe siècle
Romaanse oorsprong
XVIe siècle
Grote uitbreidingen
XVIIe siècle
Zijlijnen toevoegen
1853
Herstel voltooid
21 décembre 1925
Historische monument classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Kerk: inschrijving bij decreet van 21 december 1925

Kerncijfers

Léo Drouyn - Historicus en archeoloog Identificeert de Romaanse oorsprong.

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Genès de Soulignac, gelegen in Gironde, vindt zijn oorsprong in een primitief gebouw dat waarschijnlijk dateert uit de twaalfde eeuw. Léo Drouyn, tijdens zijn bezoek, geïdentificeerd Romaanse kenmerken: smalle ramen, niet gewelfd schip, en vlek markeringen op bed stenen. Recente opgravingen hebben bevestigd dat deze romaanse funderingen, waarvan vandaag alleen bedstenen en drie reliëfs hergebruikt op de huidige gevel blijven. Onder deze sculpturen roept een gekleed ornament het begin van de twaalfde eeuw op, terwijl twee andere, zeer gedegradeerd, een allegorie van libido bevatten die kenmerkend is voor het einde van dezelfde periode.

In de 16e eeuw beleefde het heiligdom grote uitbreidingen, gevolgd door de toevoeging van twee onderkanten rondom het vroege schip. De westelijke gevel, met een rechthoekige klokkentoren met twee baaien, wordt ondersteund door zij-aan-zij uitlopers. Een canonial wijzerplaat, waarschijnlijk uit de zeventiende eeuw, siert de zuidelijke uitlopers. Binnenin, de 15e eeuwse doopvonten en een 17e eeuwse stenen preekstoel, versierd met geometrische motieven, getuigen van deze architectonische evolutie.

De kerk werd volledig ingeschreven in de historische monumenten bij decreet van 21 december 1925. De geschiedenis weerspiegelt dus een stratificatie van stijlen, van Romaanse oorsprong tot transformaties van de 16e en 17e eeuw, tot bewaard gebleven interieurelementen. Het schip en het refrein dateren uit de 16e eeuw, terwijl de onderste zijden, niet gewelfd, later werden toegevoegd, voordat een restauratie voltooid in 1853.

Externe links