Eerste bouw 1ère moitié du XVIe siècle (≈ 1650)
Periode van het eerste gebouw of kapel.
1er quart du XVIIIe siècle
Wijzigingen of uitbreidingen
Wijzigingen of uitbreidingen 1er quart du XVIIIe siècle (≈ 1825)
Extra architectonisch werk gedocumenteerd.
30 octobre 1989
Registratie Historisch Monument
Registratie Historisch Monument 30 octobre 1989 (≈ 1989)
Officiële bescherming van de kerk en kruisen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk (voormalige kapel Saint-Genest) (Vak A 412): inschrijving op bevel van 30 oktober 1989
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen historische actoren.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk Saint-Genest de Dolaincourt, gelegen in het departement Vosges in de regio Grand Est, is een religieus gebouw uit de eerste helft van de zestiende eeuw. Een deel van de structuur of lay-out dateert uit het eerste kwartaal van de 18e eeuw, die twee verschillende architectonische perioden weerspiegelt. Dit monument, nu geclassificeerd, weerspiegelt de evolutie van religieuze praktijken en bouwtechnieken in dit landelijke gebied van Lotharingen.
De kerk, in eerste instantie een kapel gewijd aan Saint Genest, werd ingeschreven als een Historisch Monument bij bestelling van 30 oktober 1989. Het is gelegen aan de Rue Barbe de Marches 8 in de gemeente Dolaincourt, waarvan de Insee code 88137 is. De locatie, aangeduid als "passable" (niveau 5/10), suggereert een benadering in de beschikbare coördinaten. Het gebouw is eigendom van de gemeente en wordt geassocieerd met twee kruisen, elementen die op dezelfde manier beschermd zijn als de kerk zelf. Beschikbare bronnen, zoals Monumentum, bevestigen zijn erfgoedstatus zonder aanvullende informatie over het huidige gebruik (bezoeken, verhuur, enz.).
De historische context van Dolaincourt, dorp van de Vogezen, wordt gekenmerkt door een traditionele plattelandseconomie, waar kerken een centrale rol speelden in het gemeenschapsleven. In de eerste helft van de 16e eeuw, de regio, vervolgens geïntegreerd in het hertogdom Lotharingen, leed zowel late Gotische als renaissante invloeden. In de 18e eeuw, onder het Oude Regime, konden aanpassingen aan het gebouw een afspiegeling zijn van lokale liturgische aanpassingen of versieringen. Het gebrek aan specifieke vermelding van sponsors of ambachtslieden beperkt het begrip van zijn sociale geschiedenis, maar de registratie in 1989 onderstreept zijn erfgoed belang voor het collectieve geheugen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen