Eerste schriftelijke akte 1215 (≈ 1215)
Guillaume de Seignelay vertrouwde het beschermheerschap toe.
fin XIIe - début XIIIe siècle
Bouw van het Romeinse-gotische koor
Bouw van het Romeinse-gotische koor fin XIIe - début XIIIe siècle (≈ 1325)
Voormalig koor met gewelven en hoofdsteden.
XVIe siècle
Grotere en onderkant
Grotere en onderkant XVIe siècle (≈ 1650)
Toevoeging van de zuidkant en gotische ramen.
1735
Vallen van de klokkentoren
Vallen van de klokkentoren 1735 (≈ 1735)
Stone clocher vernietigd, vervangen in 1750.
1746
Het hoge altaar verplaatsen
Het hoge altaar verplaatsen 1746 (≈ 1746)
Installatie aan de onderkant op verzoek van parochianen.
1750
Bouw van de huidige klokkentoren
Bouw van de huidige klokkentoren 1750 (≈ 1750)
Bell in Champagne stijl hout.
1999
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 1999 (≈ 1999)
Bescherming van het gebouw en zijn elementen.
2009
Ontdekking van muurschilderingen
Ontdekking van muurschilderingen 2009 (≈ 2009)
Restauratie onthullen fresco's van de 13e-XVIe eeuw.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk (cad. AB 44): inschrijving bij decreet van 17 maart 1999
Kerncijfers
Guillaume de Seignelay - Lokale Lord
Vertrouwde mecenas naar het hoofdstuk van Auxerre in 1215.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk Saint-Georges van Chemilly-sur-Yonne, gelegen in het departement Yonne in Bourgondië-Franche-Comté, is een religieus gebouw waarvan de oorsprong dateert uit de late 12e eeuw. Zijn bestaan werd in 1215 bevestigd door Guillaume de Seignelay, die zijn beschermheerschap toevertrouwde aan het kathedraalhoofdstuk van Auxerre. Het oudste deel, het oude koor, heeft kenmerken van overgang tussen romaanse kunst en gotische kunst, met bogen en gesneden hoofdsteden. Dit koor zou een primitieve kapel vervangen hebben en dateren van het einde van de twaalfde of het begin van de dertiende eeuw.
In de 16e eeuw werd de kerk vergroot door de toevoeging van een zuidzijde onderaan doorboord met grote gotische ramen. In 1746 vroegen de parochianen om de verwijdering van het hoge altaar in de eerste spanwijdte van de onderkant, waar het nog steeds is. De houten klokkentoren in Champagnestijl verving de oude stenen klokkentoren in 1750, die in 1735 instortte. Het herbergt drie klokken, waarvan twee uit 1564, geclassificeerd als een Campanary Heritage van Bourgondië. De muurschilderingen die in 2009 werden ontdekt, dateren uit de 13e, 15e en 16e eeuw, illustreren religieuze scènes en bloemendecoraties.
De kerk behoudt opmerkelijke meubels, waaronder een gouden houten hoog altaar uit Auxerre en standbeelden aangeboden door de lokale broederschappen. Twee werken zijn geclassificeerd als Historische Monumenten: een schilderij van Sint Nicolaas, St Sebastian en St Roch, evenals een grote Christus op een walnootkruis van het klooster Cordeliers d'Auxerre. Het gebouw, geregistreerd in 1999, getuigt van de landelijke religieuze architectuur van het bisdom Auxerre, die middeleeuwse erfgoed en Renaissance transformaties mixt.
Het schip, bestaande uit drie spanten, werd tijdens de uitbreidingen sterk hervormd. De laatste spanwijdte, gebogen in hout, werd naar verluidt gebouwd door parochianen, plowers. Originele sculpturen, zoals gladbladige hoofdsteden of versierde stansen, benadrukken de invloed van lokale workshops. De 16e eeuwse muurschilderingen, waaronder voorstellingen van Sint Vincent, Florentin en Mauritius, weerspiegelen de toewijding van donoren en het religieuze leven van de gemeenschap.
De geschiedenis van de kerk wordt gekenmerkt door opeenvolgende aanpassingen aan liturgische behoeften en aan de middelen van de parochie. Het rechthoekige plan, met twee beuken, en de beschermde elementen (gewelven, onderkant, klokkentoren) maken het een voorbeeld van het landelijke erfgoed van Bourgondië. Recente restauraties hebben fragmentaire picturale sporen onthuld, die een overzicht geven van de artistieke rijkdom uit het verleden.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen