Crédit photo : Original uploader was Accrochoc at fr.wikipedia - Sous licence Creative Commons
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen
Tijdlijn
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1100
1200
1300
1400
1500
1600
1700
1800
1900
2000
Vers 1140
Volledig beheer
Volledig beheer Vers 1140 (≈ 1140)
Adoptie van hondenkluizen in het transept.
XIe siècle
Vroege bouw
Vroege bouw XIe siècle (≈ 1150)
Eerste kerk vermeld op de site.
1150-1160
Kruiskluis
Kruiskluis 1150-1160 (≈ 1155)
Meer controle over kernkoppen.
XIIIe siècle (première moitié)
Neve-extensie
Neve-extensie XIIIe siècle (première moitié) (≈ 1350)
Bouw van de klokkentoren en gewelf.
XVIe siècle (première moitié)
Gedeeltelijke ontvangst
Gedeeltelijke ontvangst XVIe siècle (première moitié) (≈ 1650)
Travée is een aangepast schip.
1693
Pijl toevoegen
Pijl toevoegen 1693 (≈ 1693)
Voltooiing van de huidige klokkentoren.
1909
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 1909 (≈ 1909)
Officiële bescherming van het gebouw.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk: bij decreet van 6 november 1909
Kerncijfers
Information non disponible - Geen namen genoemd in de bronnen
In de teksten wordt geen sleutelkarakter genoemd.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Saint-Germain de Mouliherne, gelegen in het departement Maine-et-Loire in Pays de la Loire, vindt zijn oorsprong in de elfde eeuw met een eerste primitieve constructie. In de jaren 1140 onderging het een complete ommezwaai, wat een opmerkelijke architectonische transitie markeerde: de adoptie van de dogische kluis, terwijl de regio traditioneel de voorkeur gaf aan koepels. Deze innovatieve, maar experimentele keuze manifesteert zich voor het eerst in de transept, waar de dikke aderen van de noordelijke crusillon een hybride techniek tussen koepel en kernkop oproepen. De beheersing van deze methode vordert snel, zoals blijkt uit de kluis van het kruis van de transept, voltooid tussen 1150 en 1160, dan dat van het schip, kenmerkend voor de "gotische engel" met zijn fijne en gebogen aderen.
Het plan van de kerk, in het Latijnse kruis, omvat een enkel schip van drie spanen, een opvallende transept en een koor met twee rechte spanten aangevuld door een apse. Twee kapellen flankeren de armen van de transept, terwijl een klokkentoren het kruis overwint. Het gebouw beslaat enkele eeuwen: het oostelijke schip en het koor dateren uit de 11e en vroege 12e eeuw, het zuidelijke transept en het kruis worden opgericht in het midden van de 12e, en het schip is langwerpig en gewelfd tot de 13e. Latere veranderingen omvatten het herstel van een spanwijdte in de 16e eeuw, de toevoeging van een pijl in 1693 en een sacristie in de 19e eeuw. Gerangschikt een historisch monument in 1909, de kerk illustreert de evolutie van de middeleeuwse architectonische technieken in Anjou.
Het gebouw onderscheidt zich door zijn rol in het experimenteren met de dogische gewelven, een belangrijke innovatie in de gotische architectuur. Archeologische studies, zoals die van Jacques Mallet of André Rhein, onderstrepen het belang ervan voor het begrijpen van de stilistische overgangen tussen Romeins en Gotisch in Anjou. De gewelven van de noordelijke kruisel, gerangschikt in de manier van een koepel, en de verhoogde aderen van het westelijke schip weerspiegelen deze cruciale periode. De bescherming van de kerk in 1909 erkent haar erfgoed waarde, zowel voor haar geschiedenis als voor haar technische bijzonderheden, zoals het uitgesproken bombardement van haar kluizen of de fijnheid van haar hoekige aderen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen