Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Germain-l'Auxerrois de Presles, gelegen in Val-d'Oise in Île-de-France, vindt zijn oorsprong in de 12e eeuw, toen het werd gegeven aan de priorij van Saint-Martin-des-Champs in Parijs. De oudste elementen, zoals de Sint Joseph kapel ten noorden van het koor, dateren uit deze periode. Het huidige gebouw, voornamelijk gebouwd tussen de late 15e en midden 16e eeuw, illustreert de flamboyante gotische stijl, met herboren toevoegingen zichtbaar in de Corinthische hoofdsteden en gewelven in mand baaien.

De Honderdjarige Oorlog en de 14e eeuw verwoestten waarschijnlijk de kerk, waarvoor gedeeltelijke wederopbouw nodig was. De klokkentoren, nuchter en typisch van de 14e eeuw, contrasteert met de westerse gevel, volledig gerenoveerd in 1876 door architect Léopold Hardy, gefinancierd door parochian Auguste Potron. Deze gevel bevat neo-gotische elementen, zoals de rozenkrans en tympanum gekerfd door Arsène Letellier, met behoud van sporen van eerdere periodes.

Binnen, het koor en de kapel van de Maagd, gewelfd met kernkoppen, presenteren een rijke decoratie, waaronder friezen gesneden van pittoreske karakters en fantastische dieren, typisch van de late 15e eeuw. De glas-in-lood ramen, aangeboden door parochianen tussen 1863 en 1892 en de 17e eeuwse kraampjes uit Saint-Cloud, dragen bij aan de erfgoedwaarde van het gebouw. De kerk, geclassificeerd als een historisch monument in 1926, was het onderwerp van grote restauraties, met name in 1974 en 2012, onthullen van een Merovingische necropolis onder zijn parvis.

De parochiegeschiedenis van Presles werd gekenmerkt door banden met het bisdom Beauvais tot aan de Revolutie, daarna met dat van Versailles en uiteindelijk Pontoise vanaf 1966. De parochieregisters, bewaard in de afdelingsarchieven, getuigen van meer dan 250 begrafenissen in de kerk tussen 1637 en 1779, die haar centrale rol in het gemeenschapsleven weerspiegelen. De kapel van Sint-Jozef, potentieel van romaanse afkomst, en de basis van de klokkentoren, gewelfd met 14e eeuwse kernkoppen, getuigen van opeenvolgende architectonische transformaties.

De liturgische meubels, waaronder een meesteraltaar in goud gietijzer van 1867 en een 17e eeuw preekstoel om te prediken, completeert dit erfgoed. De schilderijen, daterend uit de 16e tot de 19e eeuw, en de hagiografische glas-in-lood ramen, zoals die gewijd aan Saint Catherine en Saint Germain van Auxerre, benadrukken het religieuze en artistieke belang van de kerk. Recente restauraties beogen dit monument, een symbool van de lokale en regionale geschiedenis, te behouden.

Externe links