Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kerk van Saint Germier à Eoux en Haute-Garonne

Haute-Garonne

Kerk van Saint Germier

    10 À l'Église
    31420 Eoux
Crédit photo : Bastien marie-françoise - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1200
1300
…
1800
1900
2000
1231
Eerste schriftelijke vermelding
1874
Kritieke Staat gemeld
7 août 1898
De eerste steen leggen
11 novembre 1900
Gedeeltelijke inauguratie
1904
Voltooiing van de werkzaamheden
1950
Een verwoestend vuur
16 décembre 1974
Historisch monument
1995–2004
Herstel na bliksem
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Kerk Saint-Germier (Box A 210): inschrijving bij beschikking van 16 december 1974

Kerncijfers

Simon de Sully - Aartsbisschop van Bourges (1231) Arbiter van het conflict voor de kerk.
Louis Fabriès du Mazet - Donor (1880) Financiën catering met 800 frank.
Jean-Antoine Roucayrol - Curé (1893) Start het wederopbouwproject.
Pierre-Marie Carré - Aartsbisschop van Albi (2004) Cadeau voor de honderdjarige.

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Germier, gelegen in Eoux, Occitanie, werd voor het eerst genoemd in 1231 tijdens een conflict tussen de bisschop van Albi en de abdij van Saint-Benoît de Castres voor zijn bezit. De aartsbisschop van Bourges, Simon de Sully, besliste voor de bisschop van Albi, maar de priorij van Burlats hield het dorp tot de revolutie. Het gebouw, dat na 1789 werd verwoest, werd in 1950 door een brand verwoest. Ondanks waarschuwingen over zijn toestand (West Muur dreigt in 1874 te worden geruïneerd), ontbrak de financiering totdat een geschenk van 800 frank in 1880 zijn toekomst nieuw leven inblies.

De reconstructie van de huidige kerk begon in 1898, op de site van het oude gebouw, met een gedeeltelijke inhuldiging in 1900 en een definitieve voltooiing in 1904, tegen een totale kosten van 20.000 frank. Het grootste deel van het werk wordt gefinancierd door de staat en parochianen. De klokkentoren, getroffen door de bliksem in 1995, leidde tot een restauratiecampagne voltooid in 2004, het jaar van de honderdste verjaardag van het gebouw, gevierd in aanwezigheid van aartsbisschop d'Albi, Pierre-Marie Carré.

Vanuit architectonisch oogpunt combineert de kerk Gotische elementen (stenen, driezijdige bed) en Renaissance (Poort van de zestiende eeuw versierd met de Maagd met het Kind en twee bisschoppen). De klokkentoren-varken dateert uit de 17e eeuw, terwijl de 16e eeuwse doopachtergronden, versierd met juwelen en geometrische motieven, de verplaatsbare erfenis illustreren. Geclassificeerd als een historisch monument in 1974, het blijft gemeenschappelijke eigendom en symbool van het lokale parochieleven.

De bronnen benadrukken de historische spanningen rond het beheer, van middeleeuwse conflicten tot financiële moeilijkheden van de 19e en 20e eeuw. Ondanks de verwoesting en vertragingen belichaamt de kerk vandaag de veerkracht van een gemeenschap die gehecht is aan haar erfgoed, zoals blijkt uit recente restauraties en honderdjarige vieringen.

Externe links