Bevestigde vernietiging 1919 (≈ 1919)
De kerk verklaarde niet herbruikbaar na de oorlog.
1930-1932
Wederopbouw
Wederopbouw 1930-1932 (≈ 1931)
Uitgegeven door Jacques Debat-Ponsan.
1940 et 1944
Vernietiging van glasramen
Vernietiging van glasramen 1940 et 1944 (≈ 1944)
Glas in lood vernietigd tijdens de Tweede Wereldoorlog.
2020
Sluiting voor zekerheid
Sluiting voor zekerheid 2020 (≈ 2020)
Betonnen vallen en gips waargenomen.
2023-2025
Externe catering
Externe catering 2023-2025 (≈ 2024)
Werk gepland over drie jaar.
4 novembre 2024
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 4 novembre 2024 (≈ 2024)
Volledige bescherming van het gebouw en de meubels.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De kerk van Saint-Géry, in zijn geheel, gelegen rue de l'Eglise, met inbegrip van het meubilair gemetseld gebouw door de natuur (hoogte, lettertypen doopsel), verschijnen in de kadaster van de gemeente, sectie AD, perceel 94, zoals afgebakend op het plan gehecht aan het decreet: inschrijving op volgorde van 4 november 2024
Kerncijfers
Jacques Debat-Ponsan - Architect
Kerkontwerper in art deco stijl.
Marcel Sueur - Beeldhouwer-decorator
Auteur van het hoge altaar en doopvont.
Gustave Tattegrain - Kabinethouder
Schepper van liturgische meubels in 1931-1932.
Oorsprong en geschiedenis
Saint-Géry de Brie kerk, in het departement Somme, werd volledig verwoest tijdens de Eerste Wereldoorlog. In 1919 werd het niet-herbruikbaar verklaard, waarvoor volledige wederopbouw nodig was. Dit project werd toevertrouwd aan de architect Jacques Debat-Ponsan, winnaar van de Grote Prijs van Rome, die tussen 1930 en 1932 een nieuw gebouw bouwde, met in 1933 voltooide afwerkingen.
De kerk hanteert een avant-gardistische stijl geïnspireerd door Notre-Dame du Raincy, met een versterkte betonnen structuur en gevels bedekt met Comblanchien steen. Het interieur, ontworpen om functionaliteit en esthetiek te combineren, bevat decoratieve elementen uit de jaren dertig, zoals het stenen hoog altaar en glazen ramen gerestaureerd na de Tweede Wereldoorlog. De geometrische claustraterrassen en de betonnen klokkentoren markeren zijn architectonische originaliteit.
In 2020 zijn beton en gips om veiligheidsredenen gesloten. Een restauratiecampagne in de openlucht, gestart in 2023, is gepland tot 2025. Het gebouw, geclassificeerd als een historisch monument in 2024, belichaamt de moderne wederopbouw van door oorlog getroffen gebieden.
Het interieur, inclusief de preekstoel en de biechtstoel, werd gemaakt door Gustave Tattegrin d'Amiens, terwijl Marcel Sueur de stenen elementen ontwierp. De glas-in-loodramen, die in 1940 en 1944 werden vernietigd, werden na 1945 vervangen door glasramen van de kathedraal.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen