Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Godard kerk, gelegen in de oude markt wijk Rouen, vindt zijn oorsprong in de late oudheid. Het diende als een begraafplaats voor de heilige bisschoppen Godard (begraven in 525) en Roman (begraven in 644), die in eerste instantie de waarschijnlijke beschermheer van het gebouw. Zijn lichaam werd rond 1090 overgebracht naar de kathedraal, waardoor alleen zijn sarcofaag bewaard bleef tot de 19e eeuw. Tijdens het bewind van Saint Louis werd de kerk geïntegreerd in de stadswijk van Rouen, maar een brand verwoestte het in 1248, waarvoor reconstructie en uitbreiding nodig was.

In de 15e en 16e eeuw werd Saint-Godard de parochiekerk van de inwoners van het Château de Rouen, een bevoorrechte plaats voor de kapiteins en hun families. De poort van het gebouw draagt nog steeds het wapenschild van de familie Brézé, waarvan drie kapiteins van het kasteel tussen 1449 en 1531. De kerk beleefde vervolgens verschillende belangrijke bouwfasen: het schip werd opgericht in de tweede helft van de 15e eeuw, gevolgd door het noorden (1527) en het zuiden (1534) zekerheden, dan de crypt trap en de deuropening op Belfroi Street (1537). In 1562 leed ze schade tijdens Calvinistische verstoringen.

De transformaties gingen door in de 17e en 18e eeuw, met de toevoeging van een onvoltooide boomtoren (1612), de uitbreiding van de sacristie (1654), en structurele veranderingen tussen 1755 en 1757 om daken te harmoniseren. De Franse Revolutie was bijna fataal: gesloten en met vernietiging bedreigd, het werd gered in 1806 dankzij Abbé Chefdeville, die de heropening kreeg als een tak van Saint-Patrice. Het werd in 1829 opnieuw parochie. In de 19e eeuw hadden de grote restauraties betrekking op glas-in-lood (1852, 1867) en orgels, met de installatie in 1884-1885 van twee instrumenten ondertekend Aristide Cavaillé-Coll, nog steeds op zijn plaats vandaag.

De vierentwintig glas-in-lood ramen van Saint-Godard variëren van de 16e tot de 19e eeuw. Vier daarvan, daterend uit de Renaissance, zijn bijzonder opmerkelijk: het leven van Maria, het leven van de Heilige Romeinse, de evangelische verschijningen en de boom van Jesse (1506, toegeschreven aan Arnoult van Nijmegen). Deze werken, meerdere malen gedemonteerd om ze te beschermen (1918-1939), werden in de 20e eeuw gerestaureerd. De kapel van de Maagd herbergt ook een witte marmeren cenotaph (17de eeuw) van de heren van Becdelièvre, getuige de vrijgevigheid van de lokale adellijke families.

Geclassificeerd als historisch monument in 1862, illustreert de kerk de architectonische en artistieke evolutie van Rouen, van middeleeuwse oorsprong tot moderne versieringen. Zijn uitzonderlijke akoestiek maakt het vandaag een populaire concertlocatie, terwijl zijn 16e eeuwse crypte, gewelfd op een kruis van kernkoppen, herinnert zijn verleden als een episcopale necropolis. De opeenvolgende restauraties, met name die van de glas-in-lood ramen van Jean-Jacques Grüber na 1945, hebben dit unieke erfgoed in Normandië bewaard.

Externe links