Kerk van Saint-Guillume à Saint-Gonlay en Ille-et-Vilaine

Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Guillume Kerk van Saint-Gonlay, gelegen in Ille-et-Vilaine, is een katholiek gebouw gekenmerkt door een complexe geschiedenis. Voor de revolutie herbergde het een priorij die afhankelijk was van de abdij van Saint-Jacques de Montfort en een parochie die verbonden was met de abdij van Saint-Sulpice-des-Bois. Deze prionure-curé, opgericht in de 13e eeuw door een Sire de Montfort, lijkt oorspronkelijk gewijd te zijn aan Saint Gundlée. De kerk, waarvan het westelijke portaal dateert uit de 15e eeuw, onderging grote veranderingen in de 16e en 17e eeuw, waaronder het schip, de klokkentoren en het bed.

De seigneuriale kapel, gebouwd in 1537 voor de heren van de Changée, neemt een bevoorrechte positie ten noorden van het koor, met een aparte toegang voor de bewoners. De architectonische aanpassingen van de 17e eeuw omvatten een enorme toren en een vijf-pinnen koor. Latere werken in de 18e en 19e eeuw, zoals de restauratie van 1892-1893 door architect Arthur Regnault, voltooiden zijn evolutie. De glas-in-loodramen van het koor, gemaakt in 1963 door de Rennes glasmaker Klein, en een kruispad getekend door J. Carot getuigen van zijn recente artistieke verrijking.

Het gebouw, geregistreerd op historische monumenten sinds 31 juli 2015, onderhoudt een Latijns kruisplan met een uniek schip. De laterale veranda, klokkentoren en uitgeknipte bedden weerspiegelen de continuïteit met de eerste middeleeuwse regelingen. De zuidelijke muur draagt de data van 1718 en 1719, terwijl het plein en de wand van de begraafplaats, ontworpen door Arthur Regnault, behoren tot de beschermde elementen. De kerk illustreert aldus de architectonische en historische superposities van de Bretonse religieuze gebouwen.

Vóór de Revolutie werd het kerkbestuur verdeeld over verschillende religieuze entiteiten: de rector, gekozen uit de kanonnen van Montfort en gepresenteerd door de Abbé, werd betaald door de abdis van Saint-Sulpice-des-Bois. Deze organisatie weerspiegelde de nauwe banden tussen lokale abdijen en lords, zoals die van Montfort, oprichter van de priorij. De door Saint-Sulpice-des-Bois waargenomen tienden benadrukten ook het economische belang van deze instellingen in de regio.

Architectonische elementen, zoals het koorvenster uit 1670 of de inscripties van de zuidelijke muur, bieden nauwkeurige chronologische markeringen. De restauratie van de 19e eeuw, geleid door Jean-Marie Huchet volgens de plannen van Arthur Regnault, zorgde ervoor dat het gebouw behouden bleef en integreerde structurele veranderingen. Vandaag de dag blijft de kerk van Saint-Guillume een getuigenis van de religieuze, seigneuriële en artistieke dynamiek die Bretagne door eeuwen heen heeft gevormd.

Externe links