Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Sint Jakobus van Aubeterre-sur-Dronne, gebouwd in de 12e eeuw, was oorspronkelijk een collegiale kerk verbonden aan het bisdom Périgueux. Het diende als een belangrijke etappe voor pelgrims die naar Santiago de Compostela reisden, naast de nabijgelegen Sint-Jan-monolithische kerk. De monumentale gevel, typisch voor de Romaanse stijl Saintonge en Poitevin, is versierd met symbolische sculpturen (zodiak, veldwerk) en hoofdsteden die mythische wezens of schelpen.

Het gebouw werd bijna volledig verwoest in 1562 door protestantse extremisten, die alleen zijn gevel redden. In 1710 werd de kerk gedeeltelijk herbouwd en in 1860 werd een klokkentoren gebouwd. Zijn portaal, geclassificeerd in 1862, getuigt van zijn historische belang. Verschillende restauratiecampagnes (1965-1994) behouden zijn moderne glas-in-lood ramen, standbeelden (Vierge à l'Enfant, Saint James) en liturgische elementen geclassificeerd als 14de eeuwse kandelaars.

De gevel, 18,40 meter breed, is verdeeld in drie horizontale registers, ritmisch door arcades en colonnades. Het veelhoekige portaal, geïnspireerd door Hispano-Mauresque motieven, is omlijst door astrologische friezen en landelijke scènes. De bovenste verdieping, vandaag afgekapt, ooit gehuisvest een paardrijden standbeeld (misschien Constantijn of Karel de Grote), terwijl de hoofdsteden mix religieuze en middeleeuwse bestiary symbolen. Binnen, nuchter, omvat drie schepen bedekt met een schijnbare lijst.

De kerk illustreert de artistieke uitwisselingen tussen Saintonge, Poitou en Angouumois, en weerspiegelt de tumults van de Religieoorlogen. Zijn vroege classificatie en recente restauraties onderstrepen zijn status als een erfgoed embleem, verankerd in het landschap van Aubeterre-sur-Dronne en in de geschiedenis van pelgrimspaden.

Externe links