Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Sint Jakobus van Douai is een katholiek gebouw waarvan de geschiedenis is verdeeld in twee verschillende periodes. De eerste kerk, gotische architectuur, werd gebouwd op het huidige Carnotplein nadat de parochie werd opgericht in 1225. Het diende als een begraafplaats tot de Revolutie, met meer dan 19.000 begrafenissen geregistreerd tussen 1647 en 1790. In 1797 werd het verkocht en gesloopt en de funderingen werden tussen 1845 en 1847 gedeeltelijk verwijderd. Archeologische opgravingen in 2007 onthulden 1.892 begrafenissen, waaronder die van Matthew Kellison en het gebalsemde hart van Anne de Lens, gedateerd 1580.

De tweede kerk van Saint-Jacques, aanvankelijk een kloosterkapel van de Recollets gebouwd in het begin van de achttiende eeuw (1706-1709), werd uitgebreid tussen 1852 en 1854 door architect Alexandre Grigny. In 1995 werd het monument gesloten vanwege het risico dat de koepel instortte. Het huisvest een orgel aangeboden in 1880, gebouwd door Pierre Schyven en gerestaureerd door Cavaillé-Coll rond 1900. Een zeldzame relikwie van St.James de Majoor, een vergeten zijden arcade, werd in 2012 herontdekt tijdens de voorbereidingen voor de herdenking van de wegen van Compostela.

De naam van de kerk zou kunnen komen van Jacques Painmoullé, een lokale burgerij. De eerste kerk was een centrale plaats voor de parochie, terwijl de tweede, hoewel gesloten, behoudt een groot religieus en historisch erfgoed. Het relikwie van Sint Jakobus, voorheen tentoongesteld, zal worden overgedragen aan de collegiale Sint Petrus van Douai voor de 500ste verjaardag van zijn beurt. De 2007 opgravingen en de herontdekking van het relikwie in 2012 versterkten het archeologische en spirituele belang van de site.

Externe links