Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Église Saint-Jacques de l'Houmeau à Angoulême en Charente

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise de style classique
Charente

Église Saint-Jacques de l'Houmeau

    Rue André Lamaud
    16000 Angoulême
Église Saint-Jacques de lHoumeau
Église Saint-Jacques de lHoumeau
Église Saint-Jacques de lHoumeau
Église Saint-Jacques de lHoumeau
Église Saint-Jacques de lHoumeau
Église Saint-Jacques de lHoumeau
Église Saint-Jacques de lHoumeau
Église Saint-Jacques de lHoumeau
Église Saint-Jacques de lHoumeau
Église Saint-Jacques de lHoumeau
Église Saint-Jacques de lHoumeau
Église Saint-Jacques de lHoumeau
Église Saint-Jacques de lHoumeau
Église Saint-Jacques de lHoumeau
Église Saint-Jacques de lHoumeau
Église Saint-Jacques de lHoumeau
Crédit photo : Jack ma - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1100
1200
1800
1900
2000
1110
Bouw van middeleeuwse kerk
1840-1843
Reconstructie door Paul Abadie
1944
Geallieerde bombardementen
1960-1963
Naoorlogse restauratie
2001
Registratie voor historische monumenten
2024
Herstel van het orgel
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Kerk in totaal (Box AT 458): inschrijving bij decreet van 19 september 2001

Kerncijfers

Paul Abadie (père) - Architect Ontwerper van de neoklassieke kerk in 1840.
Aristide Cavaillé-Coll - Orgaanfactor Het orgel werd vergroot in 1892.
Schwaerdt - Organisatie Orgelbouwer in 1787.
Jacques le Majeur - Heilige beschermheer Toewijding van de kerk, gekoppeld aan Compostela.

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Sint Jakobus van het Houmeau, gelegen in de buitenwijken van Angoulême, is gewijd aan Jacques de Majoor, een apostel geassocieerd met de Reconquista en de bedevaart van Santiago de Compostela. In de Middeleeuwen was deze buurt een belangrijke stap op een variant van het pad van Compostela, vooral in de 12e en 13e eeuw. De oude kerk, gebouwd in 1110 en gehecht aan de abdij van Saint-Cybard, werd in 1840 vervangen door het huidige gebouw, ontworpen door de architect Paul Abadie, vanwege de staat van ontbinding.

De reconstructie van 1840 bewaarde het Latijnse kruis en halfronde abside plan van de middeleeuwse kerk, terwijl het gebruik van een neo-klassieke stijl gekenmerkt door uitlopers, bases en een veranda geïnspireerd door Griekse tempels. Het interieur, oorspronkelijk volledig geschilderd, verloor zijn decoratie tijdens de geallieerde bombardementen van 1944, die het gebouw zwaar beschadigd. Tussen 1960 en 1963 vond een restauratiecampagne plaats. De kerk herbergt een historisch orgel, gebouwd in 1787 door Schwaerdt, geïnstalleerd in 1803, vervolgens gerestaureerd door Aristide Cavaillé-Coll in 1892 en gespaard door de bombardementen.

Het orgel, een van de weinige instrumenten uit die tijd, werd in december 2024 gerestaureerd en heropend. In 2020 heeft de bisschop van Angoulême de kerk toevertrouwd aan de gemeenschap van het Oratorium van Sint Philip Néri, die er naar verwachting in 2027 definitief zal vestigen. Het gebouw, ingeschreven in de historische monumenten in 2001, blijft een symbool van het religieuze en architectonische erfgoed van de Charente, waarbij middeleeuwse erfgoed en neoklassieke invloeden worden gemengd.

De architectuur van de kerk onderscheidt zich door zijn rechthoekige klokkentoren met drie verdiepingen, zijn koepel versterkt met een oculus, en zijn veranda ondersteund door vier ionische kolommen. De gebruikte materialen omvatten kalksteen gesneden steen, holle dakpannen, en zink voor de koepel en klokkentoren. Twee sacristie flankeren de armen van de transept, terwijl de abside, bedekt met een cul-de-four, heeft een open top. De driehoekige fronton van de veranda, versierd met modillen en rozen, weerspiegelt de oude inspiratie die Paul Abadie dierbaar is.

De kerk van St. James van de Houmeau bezet een centrale plaats in de buurt, getuige de Jacquarische geschiedenis van Angoulême en de stedelijke evolutie. De reconstructie in de 19e eeuw maakt deel uit van een neoklassieke architectonische vernieuwingsbeweging, terwijl de opeenvolgende restauraties de inspanningen illustreren om een erfgoed te behouden dat gekenmerkt wordt door de conflicten van de 20e eeuw. Tegenwoordig blijft het een actieve plaats van aanbidding en een opmerkelijk voorbeeld van stilistische aanpassing tussen middeleeuwse traditie en moderniteit.

Externe links