Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Santiago de Pau vervangt een 17e eeuwse kapel gebouwd door de Cordeliers om de pelgrims van Santiago de Compostela te verwelkomen. In de 19e eeuw, tegenover de toevloed van gelovigen en toeristen, lanceerde de stad in 1860 een abonnement om een nieuw gebouw te bouwen. De werken, geleid door architect Émile Loupot, begonnen in 1861 en eindigden in 1868, het aanbieden van een neo-gotische kerk met drie schepen, symbool van lokale religieuze en toeristische vitaliteit.

De twee stenen pijlen, beschadigd door de storm van 1999, werden om veiligheidsredenen ontmanteld in 2001. Hun reconstructie, voltooid in 2012, brengt hun hoogte op 22 meter (in eerste instantie 17 meter) en bevat een uitgebreide restauratie van het dak en glas-in-lood ramen. Dit project van 1,5 miljoen euro betekent een verbintenis om de architectonische en artistieke integriteit van het gebouw te behouden en tegelijkertijd zijn structuren te moderniseren.

Het interieur van de kerk onderscheidt zich door 54 glas-in-loodramen, gemaakt door Émile Thibaud en de familie Mauméjean, evenals de meubels ontworpen door de kasteelmeester Mignu naar de plannen van Loupot. De muurschilderingen, ondertekend door Joseph Castaing en Henri Morisset, illustreren de bijbelse scènes en het leven van Sint Jakobus. Le bourdon Cécile, gesmolten in 1880 door Léon Bollée, en de orgels van Joseph Merklin (1870) completeren dit uitzonderlijke artistieke erfgoed.

Het podiumorgel, meerdere malen gerestaureerd, heeft 37 wedstrijden en een dialoog met een koororgel geïnstalleerd in 1999. De indrukwekkende grootte van het gebouw (61,5 m lang, 40 m hoog) en de centrale ligging in de buurt van de boulevard des Pyrénées maken het tot een belangrijk stedelijk monument. Zijn geschiedenis weerspiegelt zowel de demografische opkomst van Pau in de 19e eeuw als zijn toeristische attractie, verbonden met de paleizen die door de Europese aristocratie worden bezocht.

Externe links