Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Sint Jakobus de Majoor van Salviac, gelegen in de Lot in Occitanie, vervangt een eerste kerk van de 12e eeuw gewijd aan Saint Bruno. Waarschijnlijk gebouwd in het tweede kwart van de 13e eeuw door Willem van Gourdon of de lokale aartspriester, nam het een Franse gotische stijl, misschien gekoppeld aan Gourdon trouw aan koning Lodewijk IX in 1243. Zijn termijn, Sint Jakobus de Majoor, is bedoeld om het een halt toe te roepen op een secundaire weg van de pelgrimstocht van Compostela, waarin de ruimte voor een bescheiden gemeenschap wordt uitgelegd. Een ziekenhuis werd daar gecertificeerd in 1387, afwezig in 1337, wat wijst op een toestroom van pelgrims.

De constructie lijkt rond 1250, zoals aangegeven door de larmies versierd met de zuidwestelijke kapel. De noordelijke kapel, met zijn vuur, en de westelijke poort hebben een coherente stijl. In de 14e eeuw, de zuidoostelijke kapel omvatte sculpturen, waaronder een sleutelsteen van de kluis vertegenwoordigd Saint Catherine, gedateerd het derde kwartaal van deze eeuw. De kerk, gespaard tijdens de Honderdjarige Oorlog, werd in de 14de en 15de eeuw een pelgrimsplaats gewijd aan Saint Eutrope, waarvan de zuidwestelijke kapel sporen bewaarde.

In de 16e eeuw werden wijzigingen aangebracht, en de glas-in-lood ramen in opdracht van de Durforts (leraren sinds 1438) illustreerden Renaissance kunst, met warme kleuren en architectonische patronen vergelijkbaar met die van Arnaud de Moles. Deze ramen, gedeeltelijk vernield tijdens de Revolutie toen de kerk een tempel van Reden werd, werden in 1870 ontmanteld en vervolgens gerestaureerd. Gerangschikt in 1913, onderging de kerk grote werken in de 20e eeuw: het houten frame werd vervangen door gewapend beton (1961-1962), en een restauratiecampagne (1990-2007) herstelde zijn erfgoed.

Het gebouw, met een enkel schip van drie spanten en een vals transept, wordt gekenmerkt door een veelhoekige apsis bedekt met een zenuwkoepel. Er bestonden oorspronkelijk drie poorten, waarvan twee (noord en zuid) werden veroordeeld na de toevoeging van de sacristie (19e eeuw) en zijkapellen. Deze huizen hebben barokke altaren, zoals die van de noordelijke kapel, toegeschreven aan de werkplaats van de Tournié (begin 18de eeuw). Meubilair, inclusief retables en ramen, is sinds 1908 en 1975 beschermd als historische monumenten.

De seigneury van Salviac, oorspronkelijk eigendom van Guillaume de Gourdon (geallieerd aan Lodewijk IX), kwam in 1310 in handen van de Balènes, toen van de Jeans in 1337 familie verbonden met kardinaal Gaucelme de Jean. Hoewel niet constructeurs, de laatste veranderingen voordat het landgoed werd overgedragen aan het Cazeton (vóór 1387), vervolgens aan de Durfort tot de revolutie. De kerk, een gemeenschappelijk eigendom sindsdien, vandaag belichaamt een grote religieuze en artistieke erfgoed van Quercy, gekenmerkt door haar rol in middeleeuwse bedevaarten en haar architectonische rijkdom.

Externe links