Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kerk van Sint Johannes Baptist en Charente

Charente

Kerk van Sint Johannes Baptist

    28 Route des Templiers
    16450 au Grand-Madieu
Eglise Saint-Jean Baptiste
Eglise Saint-Jean Baptiste
Eglise Saint-Jean Baptiste
Eglise Saint-Jean Baptiste
Eglise Saint-Jean Baptiste
Eglise Saint-Jean Baptiste
Eglise Saint-Jean Baptiste
Eglise Saint-Jean Baptiste
Eglise Saint-Jean Baptiste
Eglise Saint-Jean Baptiste
Crédit photo : Jack ma - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1300
1400
1500
1600
1700
1800
1900
2000
fin XIIe siècle
Bouw van een kerk
1312
Overgang naar ziekenhuizen
1374-1375
Vermelding in de rekeningen
XVe siècle
Wijziging van de kluis
1790
Laatste commandant
12 octobre 1973
Historisch monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Sint Johannes Baptiste Kerk (Box D 253): inschrijving op bevel van 12 oktober 1973

Kerncijfers

Thomas Rigaud de Sérézin - Laatste commandant Ridder in 1790, beheer inkomen.
Trudon des Ormes - Middeleeuwse columnist Nomene le Mas-Dieu de Loubert (Petit-Madieu).
Louis Augustin Vayssière - Lokale historicus Citeer een lid van Saint-Jean-de-Treim.

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Sint Johannes Baptiste du Grand-Madieu, gebouwd aan het einde van de 12e eeuw, was oorspronkelijk de kapel van een Tempeliers Commander, dan ziekenhuisier na 1312. Dit monument, gelegen op een secundaire route bezocht door pelgrims naar Santiago de Compostela, illustreert de sobere architectuur van de Tempeliers met zijn rechthoek 19 meter lang en zijn vlakke bed doorboord door een drieling. Het schip, bedekt met een gebroken wieg, werd voornamelijk verlicht door het heiligdom, terwijl de klokkentoren, uitzonderlijk geplaatst op de rechthoekige apsis, later werd toegevoegd.

In 1312 werd het bevel gegeven aan de Hospitallers van de Orde van Sint-Johannes van Jeruzalem na de ontbinding van de Orde van de Tempel. De Hospitallers verenigden verschillende nabijgelegen commandanten (Petit-Madieu, Chambon) met die van de Grand-Madieu, die een belangrijke kerkelijke seigneury vormen in Angoumois. In de 16e eeuw had het commandobureau de titel kastanje, en zijn commandant benoemde justitie officieren als een senechal. In 1790, onder de laatste commandant, Thomas Rigaud de Sérézin, was de inkomsten van de commandant, inclusief land en een molen, £ 4.600.

De kerk werd in de 15e eeuw aangepast om een rechthoekige klokkentoren te ondersteunen, een zeldzaam kenmerk voor een tempelkerk. Het portaal, rijk versierd met sculpturen en rozen, en gedeeltelijk bewaard gebleven fresco's getuigen van het historische belang. De hulpgebouwen, zoals het huis van de commandant, nu in ruïnes, leunden direct op de noordelijke muur van het gebouw. Geclassificeerd als historisch monument in 1973, blijft deze kerk een symbolisch overblijfsel van de Tempeliers en Hospitaliers erfgoed in New Aquitaine.

Het commandokantoor had land en een vrijgezellendienst (wegonderhoud), die haar economische en logistieke rol in de regio weerspiegelt. Een maladry, hoewel genoemd door oude bronnen, liet geen archeologisch spoor. De kerk, met zijn karakteristieke driepersoonsbed en plat bed, volgt het model van de tempelierskapellen van Angoumois, zoals dat van Coulonges. De geschiedenis is ook verbonden met middeleeuwse bedevaarten, de Grand-Madieu is een podium op de weg naar Santiago de Compostela en Saintes.

Architectureel onderscheidt de kerk zich door zijn gevel versierd met een twee-roldeur versierd met boudins en rozen, omgeven door een diamanten koord. Binnen, het unieke schip, bedekt met een gebroken wieg, en de vlakke bed doorboord met drie baaien (inclusief een verhoogd centraal) herinneren de Tempeliers constructie kanonnen. Latere aanpassingen, zoals de wanding van de baaien voor een barok altaar, werden gedeeltelijk geannuleerd tijdens restauraties, opnieuw onthullen middeleeuwse fresco's.

Externe links