Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Jean-Baptiste de Barran, gelegen in Gers in Occitanie, is een katholiek religieus gebouw uit de 14e eeuw. Het werd gebouwd op 13e eeuwse basissen en werd in 1520 herbouwd als collegiaal gebouw door kardinaal François Guillaume de Castelnau de Clermont-Lodève, aartsbisschop van Auch. Deze laatste vestigde een hoofdstuk van 12 canons, bevestigd door een pauselijke zeepbel van Clement VII in 1523. De kerkoriëntatie werd omgekeerd in 1880 om de toegang van de stad te vergemakkelijken, het plaatsen van het bed naar het westen.

De kerk is vooral opmerkelijk om zijn klokkentoren, afgewerkt met een helische pijl van 50 meter hoog, bedekt met leien. Hoewel de lokale traditie deze wending toeschrijft aan de wind, lijkt de bouw ervan vrijwillig. De pijl, beschadigd na de Tweede Wereldoorlog, werd herbouwd in 1971. De klokkentoren en aangrenzende gevel, deels uit de 13e eeuw, zijn sinds 1944 geclassificeerd als historische monumenten.

Binnen wordt het 48-meter-schip, verdeeld in zes overspanningen, geflankeerd door onderpanden verlicht door ogivale ramen. Het meubilair omvat 16e-eeuwse kraampjes, gered in extremis in 1926 dankzij de tussenkomst van de hertog van Treviso en Gilbert Bregail, evenals een 15e-eeuwse lutrin en een 17e-15e-eeuwse inzet. De kerk, aanvankelijk priorial, werd parochie na de oprichting van de Bastide van Barran in 1279.

Het gebouw onderging grote transformaties in de 19e eeuw, waaronder de versterking van het schip en de onderdrukking van aangrenzende elementen. In 1569 verwoest door de protestantse troepen van Montgomery, behoudt het sporen van zijn middeleeuwse verleden, als een 14e eeuws deurframe op de noordelijke gevel. Zijn rijk gesneden oostelijke portaal dateert uit de eerste helft van de 14e eeuw en getuigt van zijn centrale rol in het gemeenschapsleven.

Tegenwoordig blijft de kerk van Johannes de Doper een symbool van het religieuze en architectonische erfgoed van Gers. De klokkentoren, zichtbaar van veraf, en de turbulente geschiedenis maken het een symbool monument van de regio Occitanie, mengen middeleeuwse erfgoed en moderne aanpassingen.

Externe links