Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Jean-Baptiste de Braye-sous-Faye, gelegen in het departement Indre-et-Loire in de regio Centre-Val de Loire, is een religieus gebouw uit de 12e eeuw. Het onderging grote veranderingen in de 18e en 20e eeuw, vooral in 1924, toen zijn schip en koor werden hersteld. Het romaanse portaal, geclassificeerd als een historisch monument in 1926, getuigt van zijn middeleeuwse erfgoed met zijn hoofdsteden gesneden van fantastische dieren en zijn bogen in het midden van de hangor gedeeltelijk gewijzigd in een gebroken boog.

De klokkentoren van de 12e eeuw, vierkant plan, rust op een gewelfde kamer in kruis van kernkoppen en eindigt met een achthoekige pijl. De baaien, herwerkt in de 18e eeuw, illustreren opeenvolgende architectonische aanpassingen. De kerk herbergt ook een Romaanse crypte, een oude begrafenis van de familie Richelieu, evenals twee geheime klokken, een gedateerd 1756 ter nagedachtenis aan Richelieu.

Het schip, bestaande uit twee spanten geflankeerd door zijkapellen, leidt tot een rechthoekig koor herbouwd in de 18e eeuw, maar het behoud van zijn oorspronkelijke bed. De openingen, behalve de poort, dateren meestal uit de achttiende eeuw. Binnenin werd in 1924 een valse gipskluis met een tekening toegevoegd die de steen nabootste. Onder de opmerkelijke meubelelementen, een 17e eeuwse schilderij met Agonia in de Jardin des Oliviers en twee klokken, waarvan een uit de 15e eeuw, zijn beschermd als historische monumenten.

Braye-sub-Faye, geciteerd als de hoofdstad van Viguerie uit de 10e eeuw, bevestigt de anciënniteit van zijn bezetting. De kerk, gelegen in het hart van het dorp, volgt een west-oost oriëntatie, uitgelijnd op de hoofdstraat. Zijn meubels en architectuur weerspiegelen zowel zijn parochierol als de invloeden van de tijdperken die haar evolutie markeerden, van de middeleeuwen tot moderne restauraties.

Historische bronnen, met name de referenties van Monument en Wikipedia, benadrukken de dualiteit tussen de Romaanse overblijfselen (portaal, crypte, klokkentoren) en de achterste toevoegingen (nef, kapellen, interieur). Deze opeenvolgende transformaties maken het een samengestelde architectonische getuige, kenmerkend voor de landelijke kerken van Touraine, waar middeleeuws erfgoed zich verenigt en aanpassingen aan de liturgische en gemeenschap behoeften van de volgende eeuwen.

Externe links