Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Jean-Baptiste de Caylus, gelegen in het departement Tarn-et-Garonne in Occitanie, is een religieus gebouw uit de 15e eeuw. Hoewel in 1226 genoemd als parochiekerk, werd het herbouwd vanaf de 1340, met grote werken tussen 1459 en 1470. Dit monument illustreert een architectonische transitie, waarbij gotische ribkluizen en een veelhoekige bed, typisch voor de late Middeleeuwen, worden gecombineerd. Het schip en de eerste kapellen werden voltooid in 1374, terwijl het koor, sacristie en klokkentoren werden herbouwd onder leiding van meestermetselaars Richard Condom en Hugues Procha.

Gerangschikt als historische monumenten in 1910 onderscheidt de kerk zich door zijn complexe structuur, met inbegrip van op elkaar gelegde kapellen (bas en hoog) en een spiraalvormige trap. Tussen 1500 en 1502 werden de noordelijke kapellen toegevoegd door meestermetselaars Antoine Mauri en Jean Roucoulèze, namens Pierre Delom en de consuls van Caylus. Binnenin voegt een houten christus gesneden in een abalone stam van Ossip Zadkine een modern artistiek tintje toe aan dit middeleeuwse erfgoed.

Archeologische en historische bronnen, zoals het werk van Chanoine Gayne (1960) of de studies van de Franse Archeologie Society (2012), onderstrepen het belang van dit monument in het religieuze landschap van Quercy. Verschillende liturgische objecten van de kerk zijn vermeld in de Palissy basis, getuigen van haar rijke meubels. De architectuur, gekenmerkt door zowel gotische als renaissance invloeden, weerspiegelt de stilistische evoluties van de regio tussen de 14e en 16e eeuw.

Externe links