Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Jean-Baptiste de Coaraze, gelegen in de Alpes-Maritimes, wordt voor het eerst genoemd in 1282 onder de naam Saint-Pierre kerk, waarschijnlijk gelegen op de huidige plaats van het kasteel. Het gebouw gewijd aan Johannes de Doper werd gebouwd vóór 1348, misschien in verband met de uitbreiding van het lokale kasteel. Dat jaar trof een aardbeving de Vesubia vallei, wat het begin markeerde van een turbulente geschiedenis voor het gebouw. De zeldzame gegevens tonen sporen van constructie van 1452 (steen van de funderingen) en 1527 (deur pluis), waaruit vroege wijzigingen blijkt.

Een aardbeving in januari 1618 veroorzaakte grote schade aan Coaraze en de vallei, waarvoor reparaties nodig waren die vandaag nog zichtbaar waren. Een Latijnse inscriptie van 1717 geeft aan dat de kerk, "drie keer gevallen en drie keer gerestaureerd," werd herbouwd dat jaar. De gevel toont twee verschillende niveaus: een goed uitgeruste oude basis onder de ramen, en een lagere kwaliteit bovendeel, daterend uit 1717. Deze reconstructies slagen in de herhaalde seismische vernietiging, die de veerkracht van de gemeenschap weerspiegelt.

Het interieur van de kerk, hoewel begonnen in de 14e eeuw, heeft een barokke decoratie in stucwerk en trompe-l'oeil, typisch voor de katholieke contrareformatie, met 118 engelen en engelen vermeld. Er is ook een Madonna met kind in albast uit 1600. Deze artistieke elementen staan in contrast met de middeleeuwse structuur, die eeuwenlang stilistische en religieuze evoluties illustreert. Het gebouw werd genoemd als een historisch monument in 2018, het erkennen van zijn erfgoed waarde en gekwelde geschiedenis.

Externe links