Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Johannes de Doper, bekend als La Moussière, wordt voor het eerst genoemd in een pauselijke bubbel van 1180 als kapel die afhankelijk is van de abdij van Aulps. In de 13e eeuw werd hij regelmatig genoemd vanwege zijn religieuze rol tussen de Lower Thex en de bovenste vallei. In 1310 werden de banden met de abdij geformaliseerd door statuten, waardoor het belang ervan voor de genezing en het klooster werd versterkt. Het heeft de status van een kerk en wordt het centrum van een gewelfde aan het einde van de 16e eeuw.

Het gebouw werd vernietigd door brand in de nacht van 11-12 maart 1823. De inwoners, in tegenstelling tot de overdracht van het religieuze centrum aan de abdij van Notre-Dame, kregen de reconstructie ter plaatse ondanks de bergachtige risico's, met de steun van de autoriteiten van Turijn (de Chablais behoren toen tot het Koninkrijk Sardinië). In 1834 werd het in ruïnes gehuld en in 1866 werd het verboden toegang te krijgen.

Tussen 1883 en 1885 werd een nieuwe neogotische kerk gebouwd, ontworpen door architect Ruphy. Op 23 juni 1886 werd het gebouw gerestaureerd door de bewoners van La Moussière, eigenaar van het pand. De geschiedenis illustreert de lokale gehechtheid aan deze plaats van eredienst, gekenmerkt door opeenvolgende reconstructies en gemeenschapsbeheer.

Externe links