Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Johannes de Doper van Nemours kwam tot stand in de 12e eeuw, toen Gautier I van Nemours Augustijns religieuze uit Sébastre in 1145 verwelkomde met een relikwie van Johannes de Doper. Rond 1170 bouwden deze monniken een eerste kerk, waarvan tegenwoordig de romaanse toren-clocher blijft, uitgebreid in de dertiende en veertiende eeuw. Deze toren, 60 meter hoog, markeert het startpunt van een gebouw dat vijf eeuwen zal evolueren.

In de 15e eeuw, na de vernietiging van de Honderdjarige Oorlog en een brand, werd de wederopbouw beslist. Tussen 1510 en 1550 werden de bed-, koor- en stralende kapellen gebouwd in een flamboyante gotische stijl, zoals blijkt uit de bentier uit 1547. Het werk werd echter onderbroken tijdens de godsdienstoorlogen, bij gebrek aan financiering, en de kerk werd pas in 1595 gewijd, onvoltooid. Het schip, begonnen met verdraaide zuilen, bleef open tot de 17e eeuw.

Door de hervatting van het werk in 1631, onder leiding van een koninklijke architect gevestigd in Fontainebleau, kon het schip en de boog van schijnbaar kastanjehout worden voltooid, waarbij een stenen boog werd nagebootst. De grote orgels, geïnstalleerd in 1654 door ambachtslieden Henri Herteau en Charles Veniat, vervangen een instrument van 1566, terwijl meubels en glas-in-lood glas werden verrijkt in de 19e eeuw onder impuls van Abbé Grabut. Sinds 1650 is de structuur niet meer gewijzigd, met behoud van haar oorspronkelijke uiterlijk.

Gerangschikt een historisch monument in 1977, de kerk onderscheidt zich door zijn mix van stijlen: de Romaanse toren, het schip versterkt in de zeventiende eeuw, en de gotische bed van de zestiende eeuw, omringd door drie klokkentoren kapellen. Binnen, de inloop, de gehistoriseerde glazen ramen (met inbegrip van de 1550 die het offer van relikwieën van Gautier de Nemours) en het neogotische hoge altaar van 1890 illustreren zijn artistieke en religieuze erfgoed.

Het meubilair omvat ook sculpturen van Justin-Chrysostome Sanson (Saints Pierre en Jean-Baptiste, Pietà), een triptiek van Nicolas Guy Brenet (1770), en klokken zoals Philippe, afgezet in 1990. De glas-in-loodramen aan de onderzijde, gefinancierd door lokale notabelen in de 19e eeuw, completeren dit geheel, dat de toewijding en geschiedenis van de Nemouriaanse gemeenschap weerspiegelt.

Externe links