Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Johannes Doper van Saessolsheim, gelegen in de Nederrijn in de regio Groot-Oosten, is een religieus gebouw waarvan de oorsprong dateert uit de twaalfde eeuw. Het wordt onderscheiden door zijn Romaanse klokkentoren (ca. 1120-1140), het enige overblijfsel van de eerste kerk genoemd op dat moment. Deze klokkentoren, gemaakt van gesneden zandsteen en honingraat, heeft een opmerkelijke gesneden decoratie: menselijke hoofden in hoge reliëf op het tympanum, een prominent dier hoofd, en gestileerde plant motieven. De architectuur brengt het dichter bij de monumenten van de Elzas en de Rijn, zoals de abdij van Murbach of de kathedraal van Worms.

Het huidige schip, van barokke stijl, werd herbouwd in 1753, zoals blijkt uit een datum gegraveerd op een boog van de noordelijke muur. Deze reconstructie maakt deel uit van een grote renovatie, met een wiegkluis en een uitgesneden koor toegevoegd in 1936 door architect Paul Ernest Zigan en ondernemer Bock. Het laatste niveau van de klokkentoren, beschadigd door brand in de achttiende eeuw, werd ook gerestaureerd in deze tijd, hergebruikt originele gesneden elementen. In 1995 werd bij de installatie van een nieuw orgel een orgelstandaard toegevoegd.

De kerk, ingeschreven in de Historische Monumenten sinds 1996, illustreert de Elzasische architectonische evolutie, waarbij Romaanse erfgoed en barokke transformaties worden gemengd. De 18e eeuwse meubels, hoewel niet gedetailleerd in de bronnen, completeert dit erfgoed. De toren, afzonderlijk geclassificeerd, blijft het oudste en meest emblematische element van de site, getuigen van de transrhenische artistieke uitwisselingen in de Middeleeuwen.

Het dorp Saessolsheim, typisch Saverne, was in de middeleeuwen een landelijke plaats van leven gecentreerd rond de kerk, een gemeenschap en religieuze verzamelplaats. De reconstructie van de 18e eeuw weerspiegelde de invloed van barokke stromingen in de Elzas, vaak gekoppeld aan de contrareformatie of de verfraaiing van parochiegebouwen. Het werk van de twintigste eeuw (1936, 1995) toont een verlangen om te behouden en zich aan te passen aan de moderne liturgische behoeften.

Externe links