Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Jean-Baptiste de Saint-Jean-de-Côle, gesticht in de 11e eeuw door Renaud de Thiviers, bisschop van Périgueux, was aanvankelijk een priorij van reguliere canons onder de heerschappij van Sint Augustinus. Historische bronnen, zoals de Manuscrit des chapelains de Saint-Antoine en de Gallia Christiana, bevestigen de stichting rond 1086. Een pauselijke zeepbel van 1192 plaatste de priorij onder bescherming van Celestin III, terwijl Bertrand de Got, toekomstige paus Clement V, hem in 1305 bezocht. De kerk, gekenmerkt door conflicten zoals de Honderdjarige Oorlog (Engelse overname in 1394, Franse overname in 1404), leed schade die petities aan de paus in 1436-1437 vereiste.

In de 16e eeuw begon en werd bezet door de protestanten, alvorens in 1669 hervormd te worden door de Genovéfains, een gemeente van reguliere kanonnen. Ondanks deze hervorming daalde de gemeenschap van 17 leden in de 18e eeuw tot 4 in 1763. De Revolutie verspreidde de boeken van het klooster, verbrandde de titels, en verkocht de gebouwen als nationaal eigendom. De kerk werd parochie in 1801, verloor zijn koepel (zweven rond 1860) en onderging verschillende restauraties, met name tussen 1906 en 1968.

Architectureel onderscheidt de kerk zich door haar 78 gekerfde modillons (die zonden of planten vertegenwoordigen), haar rusthuizen (sarcofagi voor niet-gedoopte pasgeborenen), en haar oorspronkelijke plan met drie gedesoriënteerde apsidiolen. Het koor herbergt een altaarstuk, een meester altaar en een 17e eeuwse tabernakel, evenals schilderijen toegeschreven aan de scholen van Poussin of Le Sueur. Het werd genoemd als een historisch monument in 1862 en werd gerestaureerd na 2002 (transept) en 2012 (tafel en altaar), met een bewaard gebleven romaanse en gotische erfgoed.

Externe links