Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Jean-Baptiste de Villacerf, gelegen in het departement Aube in de regio Grand Est, is een gebouw waarvan de oorsprong dateert uit de late twaalfde eeuw. Het werd oorspronkelijk gebouwd onder de naam Johannes de Doper, en werd vervolgens grondig herontworpen in de 16e eeuw. De wijzigingen omvatten de toevoeging van twee spanten aan elke kant, die een transept vormen, evenals twee zijkapellen. Deze transformaties gaven hem zijn huidige plan in het Latijnse kruis, met een apsis gebogen in cul-de-four en een vierkante klokkentoren op een verdieping, doorboord met acht ramen.

Oorspronkelijk was de kerk afhankelijk van de Grand Dean van Troyes en was onder de snack van de priorij van Saint-Sepulcre de Villacerf sinds 1114. In 1791, tijdens de Franse Revolutie, werden de relieken van Sint-Aderald en andere heilige voorwerpen overgebracht van de kerk van de Priorij van de Heilige Sepulcher naar de parochiekerk om hen te beschermen tegen schade. Ondanks deze voorzorgsmaatregel werden de relikwieën ontheiligd en in 1802 in een kluis opgesloten. Een monument werd opgericht ter ere van de heilige Aderald, beschreven in 1865 als een kaars versierd met een kroon, symboliserend zijn priesterlijke deugden.

De kerk herbergt rijke en gevarieerde meubels, waaronder verschillende geclassificeerde elementen. Hieronder vallen 16e-eeuwse standbeelden, zoals een heilige Johannes de Doper in polychrome kalksteen, een maagd van Pitié, of een heilige Barbe. De achthoekige doopvonten, ook van de zestiende eeuw, evenals glas-in-loodramen uit dezelfde periode getuigen van de artistieke rijkdom van het gebouw. De zeventiende eeuw liet een beeld van Christus op het kruis, een witte marmeren bentier en een preekstoel te prediken in geschilderde eik. Tenslotte draagt een 18e-eeuws altaarstuk, dat nu in het noordelijke transept wordt geplaatst, een schilderij met een Maagd voor het Kind met Sint Elizabeth en Sint Johannes de Doper.

Het gebouw werd genoemd als historische monumenten in 1986, onder erkenning van zijn erfgoed belang. Zijn geschiedenis wordt ook gekenmerkt door ontbrekende of ontheemde elementen, zoals de begrafenisplaat van Jean de Villacerf († 1324) en zijn vrouw, nu bewaard gebleven in het Musée Saint-Loup de Troyes, of een monumentale schilderij bedekt met kalk. Deze sporen van het verleden benadrukken de evolutie en transformaties die de kerk door de eeuwen heen heeft ondergaan.

Externe links