Crédit photo : VINCENT JAMMET B. - Sous licence Creative Commons
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen
Tijdlijn
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1200
1300
…
1800
1900
2000
XIe-XIIe siècles
Eerste bouw
Eerste bouw XIe-XIIe siècles (≈ 1250)
Romaanse oorsprong en eerste schriftelijke vermelding (1188).
XIXe siècle
Remodellering
Remodellering XIXe siècle (≈ 1865)
Uitbreiding van baaien en neogotische rostrum.
20 août 1919
Gedeeltelijke classificatie
Gedeeltelijke classificatie 20 août 1919 (≈ 1919)
Bescherming van klokkentorens en kroonlijsten.
1962
Verdwijning van Savel
Verdwijning van Savel 1962 (≈ 1962)
Dorp opgeslokt door de dam.
12 juillet 2021
Volledige registratie
Volledige registratie 12 juillet 2021 (≈ 2021)
Bescherming uitgebreid tot het gebouw en de begraafplaats.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De klokkentoren en de kroonlijsten van het schip: classificatie bij decreet van 20 augustus 1919: De kerk Sint Jean-Baptiste en de begraafplaats eromheen gelegen op de weg van het stadhuis, op percelen n°160 en 161 verschijnend in de kadaster sectie B: inschrijving bij decreet van 12 juli 2021
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen enkele genoemde historische acteur.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Saint-Jean-Baptiste de Mayres-Savel, gelegen in het departement Isère in de regio Auvergne-Rhône-Alpes, is een religieus gebouw van romaanse oorsprong, gebouwd voornamelijk in de 11e en 12e eeuw. Het is de enige kerk in de gemeente sinds Savel werd opgeslokt door het water van de Monteynard-Avignont dam in 1962. De Latijnse kruis architectuur, met een laag transept en drie hemicycle apsidiolen, weerspiegelt zijn middeleeuwse erfgoed, terwijl de klokkentoren, geclassificeerd in 1919, domineert het koor.
De westelijke gevel van de kerk toont een verschil in kleur en indeling van de stenen, wat een verhoging van het schip op onbepaalde tijd suggereert. Binnen, het schip, gewelfd in een wieg en versterkt door dubbele bogen, behoudt sporen van oude decoraties onder een jaren zeventig schilderij. De 19e eeuwse werken veranderden enkele baaien (nef, apse, transept) en voegden een neo-gotische stand bij de ingang, waaronder een glas-in-lood raam gewijd aan de heilige Johannes de Doper, patroon van de kerk sinds de Middeleeuwen.
Het gebouw was het onderwerp van twee opeenvolgende beschermingen voor historische monumenten: een gedeeltelijke classificatie in 1919 (clocher en kroonlijsten van het schip), gevolgd door een volledige inscriptie in 2021, waaronder de kerk en de aangrenzende begraafplaats. Gebouwd in tuf, een lokale steen, de kerk illustreert de architectonische kenmerken van de Romaanse kerken van Dauphiné, met typische modillons en kornice. Zijn geschiedenis is nauw verwant aan de parochie Mayres, die al in 1188 werd genoemd onder de naam Parrochia de Maires.
De klokkentoren, het meest opmerkelijke element, heeft twee verdiepingen doorboord met gelatinerijke en trigemineuze bessen, gescheiden door platte stroken. Deze details, gecombineerd met de soberheid van interieurdecoratie, onderstrepen de dualiteit tussen middeleeuws erfgoed en latere toevoegingen. De kerk, eigendom van de gemeente, blijft een belangrijke getuige van de religieuze en architectonische geschiedenis van de regio, ondanks de verdwijning van het naburige dorp Savel.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen