Kerk van Johannes de Doper en Savoie

Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Jean-Baptiste de La Perrière, gelegen in de voormalige Savoyard gemeente nu verbonden aan Courchevel, belichaamt de Alpine Barok kunst van de Tarentaise vallei. De buitenarchitectuur, nuchter en gestript, contrasteert met een rijk gedecoreerd interieur, typisch voor de post-Concile kerken van Trento. Het huidige gebouw, herbouwd in het begin van de achttiende eeuw, vervangt een Romaans gebouw genoemd in 1226 onder de naam Sancti Joannis in terrade Allodiis, vervolgens geïntegreerd in de Allues gemeenschap. De scheiding van La Perrière des Allues vond plaats in de 17e eeuw en markeerde zijn religieuze en bestuurlijke autonomie.

De kerk onderging een ingrijpende transformatie van 1718 in opdracht van de aartsbisschop van Tarentaise, om zich te conformeren aan de barokke voorschriften van het Concilie van Trent. In 1729 werd de toren gedeeltelijk beschadigd door een brand in 1728 en in 1754 werd de klokkentoren herbouwd. In de 20e eeuw onthulden restauraties zijn oorspronkelijke metselwerk, vooral tijdens de Olympische Winterspelen 1992, waar buitenste coatings werden verwijderd.

Binnen is een groot altaarstuk gewijd aan de heilige Johannes de Doper, vergezeld van standbeelden van de heilige Grat en de heilige Guérin, die gewassen en vee beschermen. Het centrale canvas, geschilderd in 1772 door Pignol, domineert een koor versierd met neo-klassieke laterale retables en een gesneden preekstoel. Een zeldzaam canvas met een afbeelding van de Heilige Drie-eenheid onder een originele iconografie (drie identieke tekens met een tiara) completeert deze set. Vlakbij, een 19e eeuwse grafsteen, oorspronkelijk verward met een Gallo-Romeinse vestige, eert Victor Emmanuel de Quarty, een jonge filantroop die lokale werken financierde.

De architectonische stijl van de kerk, gekenmerkt door een bollen klokkentoren en een basiliek plan, weerspiegelt de alpine aanpassingen van de barok. De klokkentoren, verschoven van het schip, herinnert aan het romaanse erfgoed van het oorspronkelijke gebouw. De soberheid van de noordelijke gevel, blootgesteld aan het weer, maskert een uitbundige interieur decoratie, een illustratie van het dualisme karakteristiek van Savoyard religieuze kunst.

De grafsteen van Victor Emmanuel de Quarty, een lid van een nobele afkomst van de Lower Wallis, biedt een aanvullende historische getuigenis. Geboren in 1814 en stierf op 19-jarige leeftijd in La Perrière, deze royale badkamer term het aanwijzen van een curist van de lokale thermale baden en nagelaten fondsen voor de bouw van een kerk in Brides-les-Bains. Zijn grappige monument, in geërodeerde steen, was lang onbekend voordat hij geïdentificeerd werd door familiearchieven.

De kerk van Saint-Jean-Baptiste, ingedeeld onder de emblematische gebouwen van Savoye, illustreert de evolutie van religieuze en artistieke praktijken in de bergen. De geschiedenis, gekenmerkt door reconstructies en filantropische gaven, maakt het een symbool van het culturele en spirituele erfgoed van Tarentaise.

Externe links