Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Johannes van Châlons-en-Champagne, gelegen in de prefectuur van de Marne, is een architectonische getuigenis die vijf eeuwen beslaat, van de elfde tot de zeventiende. De oudste delen, daterend uit de late 11e eeuw, omvatten een schip waarvan de bouw dateert uit het laatste kwart van deze eeuw. De bisschop Memmie wordt geciteerd als de bouwer van de eerste kapel op deze site, dan buiten de muren van de stad. Het gebouw, een van de eerste Franse historische monumenten in 1862, weerspiegelt de belangrijkste stilistische overgangen, van primitieve roman tot Renaissance.

Het gotische koor, voltooid in de 13e eeuw, herbergt de graftombes van twee Chalonische bisschoppen: Saint Elaphus en Saint Lumier. Deze eeuw ziet ook de begrafenis van deze religieuze figuren en de toevoeging van een karakteristieke bed. In de 14e eeuw financierde de broederschap van drapiers schoonheden (1356), terwijl een span werd toegevoegd aan het schip en de gevel herbouwd, zoals blijkt uit een inscriptie nog zichtbaar. In de 17e eeuw (1671) werd de onderkant, aanvankelijk geportretteerd, gewelfd met dogieën, en een renaissance toren overwon het kruis van de transept al 1603.

De oorlogen van de Revolutie en het Rijk hebben de kerk zwaar beschadigd, wat grote restauraties vanaf 1868 vereist. De opeenvolgende campagnes (1868-1889) hadden betrekking op het portaal, het bed, het transept en het schip, onder leiding van architect Charles Genuys. De 19e eeuwse glasramen vervangen de vernietigde originelen. De kerk bewaart ook sporen van het parochieleven, zoals de kapel van St.Sebastien (XVIde eeuw), aangeboden door de Arbalters, en de doop van Nicolas Appert (1749), uitvinder geboren voor het gebouw.

De architectuur mengt romaanse elementen (gelambriseerd schip, bogen in het midden van de hangar), gotiek (voûts sur croissées d'ogives, plat bed), en renaissance (onderkant, klokkentoren met geminieerde baaien). De dominant materials Het Latijnse kruisplan, met een opvallende transept en een plat nachtkoor, is typisch voor de gerenoveerde middeleeuwse kerken. De enorme uitlopers en uitgestrekte hoofdsteden herinneren aan de structurele uitdagingen van de bouwers.

In de 19e eeuw waren restauraties bedoeld om het gebouw te herstellen tot zijn middeleeuwse verschijning, terwijl functionele veranderingen werden geïntegreerd (deletie van de noordoostelijke sacristie). De zonnewijzer van 1778 op de kapel van de Arbalters en de gedenkplaat van het huis van Nicolas Appert herinneren zich zijn rol in het lokale leven. Vandaag de dag blijft de Sint-Johanneskerk een symbool van het religieuze en architectonische erfgoed van Châlons-en-Champagne, open voor publiek en gemeenschappelijk bezit.

Externe links