Bouw van de kapel 1826 (≈ 1826)
Kapel gefinancierd door monsieur Lacroux.
1831
Bouw van een kerk
Bouw van een kerk 1831 (≈ 1831)
Mede gefinancierd door vijf lokale klanten.
1832 (13 septembre)
Opdracht aan het aartsbisdom
Opdracht aan het aartsbisdom 1832 (13 septembre) (≈ 1832)
De kerk wordt overgebracht naar het aartsbisdom Albi.
1832 (30 novembre)
Plaatsing onder parochietoezicht
Plaatsing onder parochietoezicht 1832 (30 novembre) (≈ 1832)
Vanwege misvattingen.
1857
Instortingsbedreiging
Instortingsbedreiging 1857 (≈ 1857)
Kerk slecht gebouwd, dan vernietigd.
1860 et suivantes
Reconstructie van de kerk
Reconstructie van de kerk 1860 et suivantes (≈ 1860)
Nieuwe kerk gebouwd op het terrein.
1959 (19 octobre)
Indeling van houtwerk
Indeling van houtwerk 1959 (19 octobre) (≈ 1959)
Houtwerken geclassificeerd als historische monumenten.
1985-1995
Woodlot-herstel
Woodlot-herstel 1985-1995 (≈ 1990)
Onderhoud en restauratie.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Monsieur Lacroux - Eigenaar en patroon
Financiën de kapel in 1826.
Messieurs Puech (x2), Roques et Guiraud - Patronen en eigenaren
Medefinanciering van de kerk in 1831.
Pierre Laclau - Beeldhouwer
Auteur van geclassificeerd houtwerk.
Oorsprong en geschiedenis
De Saint-Jean de Lacalm kerk, gelegen in de gemeente Fraysse in de Tarn, is gebouwd dankzij het initiatief van lokale eigenaren. In 1826 financierde Monsieur Lacroux, een rijke eigenaar van Lacalm, de bouw van een kapel die door het aartsbisdom Albi was goedgekeurd. Vijf jaar later, in 1831, sloten vijf beschermheren (Messer Lacroux, Puech, Roques, Puech en Guiraud) zich aan bij elkaar om een ware kerk te bouwen, die in 1832 aan het aartsbisdom werd overgedragen. In november 1832 werd hij onder parochievoogdschap geplaatst.
In 1857 dreigde het gebouw, slecht gebouwd, in te storten. Een nieuwe kerk werd herbouwd op dezelfde site tussen 1860 en de daaropvolgende jaren, met een klokkentoren waarvan de voltooiing over een aantal jaren. De kerk is bijzonder opmerkelijk vanwege haar houten meubels, gekerfd door Pierre Laclau, waaronder een stand, drie altaren, drie altaarstukken en een preekstoel. Deze houten werken, geclassificeerd als historische monumenten in 1959, werden tussen 1985 en 1995 gerestaureerd.
De uitzonderlijke akoestiek van de kerk, door de concentratie houtwerk in een kleine ruimte, maakt het tot een populaire plek voor kamer- en middeleeuwse muziekconcerten. De grootte van het gebouw is bescheiden: 20 meter lang voor 6,20 meter breed, met een klokkentoren culminerend op 18,90 meter. De geschiedenis weerspiegelt de inzet van de lokale beschermheren en de uitdagingen van de bouw in de 19e eeuw.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen