Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Jean-de-Malte in Aix-en-Provence, gelegen in Place Saint-Jean-de-Malte op de hoek van de straten van Italië en Cardinale, wordt beschouwd als de eerste gotische kerk in de Provence. Gebouwd tussen 1272 en 1277 (onbevestigde data) op het terrein van een 12e-eeuwse kapel opgericht door de Hospitallers van Sint-Jan van Jeruzalem, dankt het zijn omvang aan de wil van de Graven van de Provence Alphonse II en Raymond-Bérenger V, die hun begrafenis kiezen. De architectuur, met een uniek schip en kapellen tussen de uitlopers, breekt met de Provence Romaanse kanonnen. Het koor en de transepten, toegevoegd aan de graven, werden voltooid vóór 1277, hoewel de zijkapellen later waren.

De precieze datering van de kerk blijft onzeker: een handeling van 1192 getuigt van een ziekenhuis order op de site, en een altaar gewijd aan Minerve, ontdekt vóór 1593, suggereert een oud verleden. In 1251 werd een wijding genoemd, mogelijk gekoppeld aan een eerder gebouw. De klokkentoren, 67 meter hoog, werd voltooid tussen de 14e en 15e eeuw (traditioneel gedateerd 1376). Een symbool van macht, hij domineerde de stad en onderging veranderingen, zoals het vervangen van zijn metalen spoor door een Maltese kruis in 1755 na een storm. Drie van zijn vier originele klokken werden in 1793 gesmolten om het beleg van Toulon te bewapenen; de laatste, met een gewicht van 1.260 kg, wordt bewaard.

In de 17e eeuw onderging de kerk grote transformaties onder de impuls van prior Jean-Claude Viany (1670 Hij financierde nieuwe kapellen door toegewezen grond te verkopen, en liet de zij-ingang in 1683, versierd met een marmeren medaillon dat de take-off van Johannes de Doper vertegenwoordigde (1694). De gevel, tegelijkertijd herwerkt, omvat twee 32-meter achthoekige torens, verbonden door een balkon boven een 4 meter roze. De Mazarin wijk, die in 1646 werd gecreëerd, omvatte vervolgens de kerk, die het beschermde tegen militaire risico's die bijna de sloop in de zestiende eeuw hadden veroorzaakt.

Het interieur onderscheidt zich door zijn helderheid, zijn gouden steen en zijn kunstwerken. Onder de schilderijen trok de kruisiging van Eugene Delacroix en de opstanding van Christus door Louis Finson (1610) bijzondere aandacht. De glas-in-loodramen, zoals die van het nachtkastje (1854) die het doopsel van Christus vertegenwoordigen, voltooien dit erfgoed. Het huidige orgel, ingehuldigd in 2006, vervangt een aantal eerdere instrumenten, waaronder een vernietigd tijdens de revolutie. Geclassificeerd als Historisch Monument in 1840, herbergt de kerk nu een parochie die is toevertrouwd aan de Broederschap van Apostolische Monniken.

Externe links