Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Sint Jozef van Pontiviuskerk à Pontivy dans le Morbihan

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise néo-gothique
Morbihan

Sint Jozef van Pontiviuskerk

    Rue Nationale
    56300 Pontivy
Église Saint-Joseph de Pontivy
Église Saint-Joseph de Pontivy
Église Saint-Joseph de Pontivy
Église Saint-Joseph de Pontivy
Église Saint-Joseph de Pontivy
Église Saint-Joseph de Pontivy
Église Saint-Joseph de Pontivy
Église Saint-Joseph de Pontivy
Église Saint-Joseph de Pontivy
Église Saint-Joseph de Pontivy
Église Saint-Joseph de Pontivy
Église Saint-Joseph de Pontivy
Église Saint-Joseph de Pontivy
Église Saint-Joseph de Pontivy
Église Saint-Joseph de Pontivy
Église Saint-Joseph de Pontivy
Église Saint-Joseph de Pontivy
Crédit photo : Llann Wé² - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1900
2000
1858
Bezoek van Napoleon III
1863-1867
Bouw van een kerk
5 décembre 1985
Gedeeltelijke classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Gevels en daken (zaak BD 96): inschrijving bij decreet van 5 december 1985

Kerncijfers

Napoléon III - Keizer van de Fransen Indirecte sponsor via keizerlijke subsidies.
Marcellin Varcollier - Architect Kerkontwerper, beschermd tegen Bacciochi.
Princesse Bacciochi - Tante van Napoleon III Aanbevolen Varcollier voor het project.
Viollet-le-Duc - Algemeen inspecteur Lid van het Raadgevend Comité.

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Josephuskerk in Pontivy, gelegen aan de Rue Nationale in het noorden van Morbihan, werd opgericht tussen 1863 en 1867 dankzij keizerlijke financiering. Dit project werd geboren na Napoleon III's bezoek aan Pontivy (toen Napoleonville) in 1858, die de nagedachtenis van zijn grootoom met een monumentale prestatie wilde eren. De stad, hernoemd naar de keizer, werd het toneel van een ambitieuze maar controversiële constructie.

Het ontwerp van het gebouw werd toevertrouwd aan Marcellin Varcollier, een jonge Parijse architect beschermd door prinses Bacciochi, tante van Napoleon III woonachtig bij Colpo. Onder voorbehoud van de tegenstrijdige adviezen van het Comité van inspecteurs-generaal (waaronder Labrouste, Viollet-le-Duc en Vaudoyer) en de budgettaire beperkingen, is het project in 1863 van start gegaan. De keizerlijke subsidie was uitgeput in 1867, waardoor de kerk onafgemaakt, zonder de geplande stenen pijl. De neogotische stijl is geïnspireerd op de 13e-eeuwse modellen van Île-de-France, terwijl lokale materialen zoals Pontivy graniet worden geïntegreerd.

Het gebouw, geïsoleerd in het centrum van een plein, symboliseert een keizerlijke urbanistische verlangen om permanent markeren van de stad. Zijn gevels en daken, beschermd sinds 1985 als historische monumenten, getuigen van de late religieuze architectuur, het mengen van lokale traditie en Parijse invloeden. De kerk, een gemeenschappelijk eigendom, blijft een zeldzaam voorbeeld van een ontaboti keizerlijk project, dat de spanningen weerspiegelt tussen nationale ambities en lokale realiteiten.

De klokkentoren, kenmerkend voor het gebouw, gebruikt een grote korrel graniet in grote apparaten, versierd met monolithische kolommen uit de lokale badoliet. Ondanks de onvoltooide staat biedt het interieur een opmerkelijke ruimtelijke behandeling voor die tijd. De kerk, die uitzonderlijk open staat voor aanbidding, behoudt een bijzondere plaats in het Morbihan erfgoed, tussen Napoleontische erfgoed en Bretonse identiteit.

Externe links