Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Saint Joseph du Havre Kerk au Havre en Seine-Maritime

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise moderne
Seine-Maritime

Saint Joseph du Havre Kerk

    8 Boulevard François-Ier
    76600 Le Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Église Saint-Joseph du Havre
Crédit photo : Aerith - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Antiquité
Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
0
100
1800
1900
2000
5-11 septembre 1944
Bombardementen van Le Havre
1873
Bouw van de eerste kerk
21 octobre 1951
De eerste steen leggen
1954
Dood van Auguste Perret
1957
Voltooiing van het grote werk
1er mai 1964
Inwijding van het hoge altaar
11 octobre 1965
Registratie voor historische monumenten
2005
UNESCO-classificatie
1er mai 2017
Kerkwijding
29 janvier 2018
Historisch monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

De kerk: inscriptie bij decreet van 11 oktober 1965 (ingetrokken); De Kerk van Sint-Jozef in haar geheel, zoals afgebakend door een rode lijn op het plan gehecht aan het decreet gelegen op percelen nrs. 8 en 15 in de IH kadaster: classificatie bij volgorde van 29 januari 2018.

Kerncijfers

Auguste Perret - Hoofdarchitect Kerkontwerper, pionier van gewapend beton.
Raymond Audigier - Samenwerkingsarchitect Het project afgemaakt nadat Perret stierf.
Marguerite Huré - Glazen schilder Schepper van symbolisch abstract glas in lood ramen.
Abbé Marcel Marie - Parochiepriester (1949-1970) Collaborator bij Perret, projectpromotor.
Guy Verdoïa - Architect en beeldhouwer Auteur van het hoge altaar en liturgische meubilair.
Alfred Kern - Orgaanfactor Schepper van orgel geïnstalleerd in 1966.

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint Joseph du Havre is een symbolische reconstructie van het stadscentrum dat tijdens de bombardementen van september 1944 werd verwoest. Ontworpen door Auguste Perret, een pionier architect van gewapend beton, belichaamt het architectonische moderniteit en stedelijke veerkracht. De 107 meter lange lantaarntoren, die op 60 km afstand op zee zichtbaar is, dient zowel als geestelijke vuurtoren als als gedenkteken voor de slachtoffers.

De eerste Saint Joseph kerk, gebouwd in 1873 in neogotische stijl, werd vernietigd in 1944. Het reconstructieproject, gelanceerd in 1951, was geïnspireerd op Perrets plannen voor de Basiliek van St John's Arc (1926), waarbij een vierkant plan werd gecombineerd met een gotische vertikaliteit. Raymond Audigier, een medewerker van Perret, en pater Marcel Marie, een visionaire priester, transformeren het gebouw in een innovatieve plaats van aanbidding, anticiperend op de liturgische hervormingen van Vaticaan II.

De abstracte glas-in-loodramen van Marguerite Huré, die 378 m2 beslaan, gebruiken 12.768 gekleurde glazen om een chromatisch symbool te creëren dat gekoppeld is aan theologische deugden. De kerk, genoemd als historisch monument in 2018 en sinds 2005 opgenomen als UNESCO Werelderfgoed, markeert een keerpunt in de heilige kunst van de twintigste eeuw. De ruwe betonnen en schone lijnen, aanvankelijk bekritiseerd, worden vandaag gevierd als een meesterwerk van structurele classicisme.

De constructie, voltooid in 1957, is gebaseerd op geavanceerde technieken: 71 15 meter Franki palen, voorgespannen betonnen pilaren, en een frame versterkt door Freyssinet pulls. Het centrale altaar, gesneden in Tarn graniet, symboliseert een participatieve liturgie. De kerk blijft een actieve plaats van aanbidding, gewijd aan "zeemannen" en herbergt jaarlijks 100.000 bezoekers.

Auguste Perret, die in 1954 stierf voor de voltooiing van de werken, zag het einde van zijn zoektocht naar "structureel classicisme." Zijn werk, lang controversieel, wordt nu erkend als een architectonische revolutie, vergelijkbaar met de komst van Gotiek. De lantaarntoren, het eerste monument dat zichtbaar is vanaf de zee, belichaamt de renaissance van Le Havre en haar transformatie tot een moderne stad.

Externe links