Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Julien d'Arles, oorspronkelijk gebouwd in 1119 onder de naam Saint Anthony, behoorde tot de monniken van Montmajour. Vanaf 1491 herbergde het de relikwieën van Sint Anthony, overgebracht van de abdij. Dit eerste middeleeuwse gebouw weerspiegelde de monastieke invloed in de regio, toen gekenmerkt door rivierhandel en landbouw, centrale activiteiten voor de bourgeois en nobele Arlesiërs.

De kerk werd in de 17e eeuw gereconstrueerd door aartsbisschop François Adhémar de Monteil de Grignan en werd tussen 1662 en 1676 gebouwd in een stijl die klassiek en laatgotiek combineert, kenmerkend voor de contrareformatie. De werken, vertraagd door financiële moeilijkheden, maakten deel uit van een context van stedelijke verfraaiing waar lokale elites particuliere hotels en weelderige kerken bouwden.

De kerk werd na de oorlog gerestaureerd en vervolgens zwaar beschadigd door de geallieerde bombardementen van augustus 1944. Het wordt nu gebruikt voor shows, concerten en tentoonstellingen. In 1941 werd een historisch monument opgericht, dat een 17e-eeuws barok altaarstuk en een hedendaags kruispad van Guy Renne (1958), getuigenissen van zijn turbulente geschiedenis bewaart.

Het originele meubilair, meestal barok, werd in 1944 verwoest, met uitzondering van het altaarstuk van het gouden houten koor, aangeboden door de broederschap van het Heilig Sacrament. Dit altaarstuk herbergt een schilderij van Louis Parrocel (1686) voor St Julien's Hospitaller. Het gebouw, eigendom van de stad Arles, illustreert de architectonische en culturele transformaties van de regio, van de middeleeuwen tot de moderne tijd.

De parochiepriesters van Saint-Julien, genoemd door Victor Petit tussen 1798 en 1932, weerspiegelen de postrevolutionaire religieuze omwentelingen. Onder hen markeerden de Olliviers (oom en neef) de 19e eeuw, toen de kerk gedeeltelijk haar spirituele rol herwon voordat zij definitief werd ontheiligd. Vandaag de dag, het culturele gebruik bestendigt zijn anker in het Arlesische leven.

Externe links