Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kerk Saint-Julien de Savas en Ardèche

Ardèche

Kerk Saint-Julien de Savas

    30 Le Village
    07430 Savas

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1100
1200
…
1500
1600
1700
1800
1900
2000
Moyen Âge
Sanctuary*Saint-Julien en Goye*
1414 ou 1540
Dorpskapel
1562
Vernietiging tijdens de godsdienstoorlogen
1670-1728
Grote werkzaamheden
1793
Revolutionaire sluiting
1802
Openen voor aanbidding
1833-1862
Uitbreidingen en verfraaiingen
1867-1868
Reconstructie van de klokkentoren
1885-1901
Totale wederopbouw van het schip
1906
Inventaris van de wet van 1905
1954
Renovatie van muurschilderingen
1995
Herstel van gevels
2018
Deelname aan de "Nacht van Kerken"
2021
Creation of the parish *Blessed Gabriel Longueville*
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Kerncijfers

William Guibert - Architect-Viewer Ontwerper van de neogotische kerk en die van Toissieu.
Michel de Montgolfier - Sponsor van de bel *Marie Sophie* Lid familie Montgolfier, weldoener in 1840.
Marie-Sophie de Montgolfier - Godmother of the bell *Marie Sophie* Echtgenote van Michel, gebonden aan de 468 kg bel.
Léon Moynet - Beeldhouwer Auteur van terracotta evangelists (1868).
Francheschi - Lyon beeldhouwer Schepper van de beeldjes van de heilige Jozef (1868).
Félix - Kabinetslid van Saint-Félicien Auteur van het koorhoutwerk (1862).

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Julien de Savas, gelegen in het departement Ardèche, is een neogotisch gebouw ontworpen door architect William Guibert, ook verantwoordelijk voor de kerk van Toissieu. De huidige locatie, in het hart van het dorp, vervangt een oude middeleeuwse heiligdom genaamd Saint-Julien en Goye, vernietigd in 1562 tijdens de oorlogen van religie. De dorpskapel, opgericht tussen 1414 en 1540, werd de parochiekerk, uitgebreid en aangepast door de eeuwen heen.

In de 17e eeuw transformeerden grote werken het gebouw: de bouw van een kluis, een klokkentoren en de toevoeging van stands. De Franse Revolutie markeerde een keerpunt met de mogelijke sluiting van de kerk in 1793, de diefstal van het kleine klokje, en de overdracht van liturgische voorwerpen als altaarstuk van de kapel van St. Claire van Annonay. In 1802 werd het heropgebouwd tot aanbidding.

Tussen 1885 en 1901 werd de kerk gemoderniseerd door een totale reconstructie van het schip en de toevoeging van onderkanten. Het werk werd geïnspireerd door twee projecten, waarvan één een gebouw had kunnen geven dat vergelijkbaar was met dat van Toissieu. De twintigste eeuw werd gerenoveerd (schilderijen in 1954, gevels in 1995) en parochie reorganisaties, culminerend in de oprichting in 2021 van de parochie Gezegende Gabriel Longueville, die het bekken van Annonay.

De kerk herbergt opmerkelijke meubels, waaronder altaren en standbeelden geclassificeerd als historische monumenten, zoals het 17e eeuwse altaarstuk of de terracotta evangelisten (1868) van Léon Moynet. Zijn glas-in-lood ramen illustreren heilige scènes (Sint-Johannes de Doper, de discipelen van Emmaus), terwijl zijn klokken, gezegend in 1840, de namen dragen van Marie Sophie en Louise Josephine, verbonden met de familie Montgolfier. De naam van de kerk eert de heilige Julien de Brioude, een Romeinse soldaat die in de derde eeuw martelde.

Vandaag de dag blijft de kerk van Saint-Julien een actieve plaats van eredienst, geïntegreerd met diocesane gebeurtenissen zoals de kerknacht in 2018. De basilieke architectuur, glas-in-loodramen en liturgische meubels zijn een belangrijke getuige van het religieuze erfgoed van de Ardèche, dat sinds de middeleeuwen gekenmerkt wordt door historische en artistieke ontwikkelingen.

Externe links