Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Sint-Julienkerk à Bongheat dans le Puy-de-Dôme

Puy-de-Dôme

Sint-Julienkerk

    128 Place des Ecoliers
    63160 Bongheat
Eglise Saint-Julien
Eglise Saint-Julien
Eglise Saint-Julien

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1200
1300
1400
1500
1600
1700
1800
1900
2000
XIIe siècle
Bouw van het Romaanse schip
XIVe siècle
Toevoeging van het gotisch koor
1793
Verkoop en vernietiging van de klokkentoren
1814
Terugkeer naar de gemeente
1833
Reconstructie van de klokkentoren
14 mai 1969
Historische Monument Bescherming
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Kerk (Box B 1424): inschrijving bij decreet van 14 mei 1969

Kerncijfers

Vimal Teyras - Brug- en wegingenieur Ontworpen de klokkentoren herbouwd in 1833.
M. Zannini - Thiers Painter Reparaties en schilderijen in trompe l'oeil in 1838.

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Julien de Bongheat kerk, gelegen in de Puy-de-Dôme, is een historisch monument eigendom van de abdij Manglieu, die eigenaar was van een priorij in het dorp. Het gebouw bestaat uit een Romaans schip uit de 12e eeuw en een gotisch koor uit de 14e eeuw, vijfzijdig, versierd met spalkenramen. Dit koor is gewelfd met zes takken van kernkoppen stralen rond een gesneden sleutel die een hoofd omgeven door bladeren. De ramen, die kenmerkend zijn voor de gotische architectuur, zijn tweezijdige vormen die door een quadrilobe worden opgehangen.

De spanwijdte onder de klokkentoren, herbouwd in de 19e eeuw, is bedekt met een koepel op stammen, typisch voor de Romaanse transepten van de regio. De kerk beleefde historische omwentelingen: verkocht in 1793 met zijn sacristie voor 1.600 pond, de klokkentoren werd hetzelfde jaar gesloopt. In 1801-1802 behoorde het gebouw, toen in goede staat, tot negen verschillende eigenaren, die het in 1814 in de gemeente herstelden. De klokkentoren werd herbouwd in 1833 volgens de plannen van ingenieur Vimal Teyras, gevolgd door reparaties en trompe l'oeil schilderijen door schilder Zannini in 1838.

Restauratie en uitbreiding van de sacristie begon in 1899-1900, maar werd beëindigd voor de voltooiing. De kerk, beschermd door een decreet van 14 mei 1969, is nu eigendom van de gemeente. De architectuur combineert daarmee romaanse en gotische elementen, die de stilistische evoluties en historische gevaren van de regio door de eeuwen heen weerspiegelen.

Externe links