Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Lambert van Liessies is nauw verbonden met de Benedictijnse abdij die in 751 werd gesticht door Wibert, graaf van Poitou en neef van Pépin de Brief. De laatste bood Wibert land in noordelijke Galliërs, waar hij richtte de abdij na een legendarische jacht: de plaats waar een wilde zwijn hij gedood had viel werd gekozen om het klooster te vestigen. De kerk herbergde vanaf het begin de relikwieën van St Lambert, verkregen door Gontrad, zoon van Wibert en eerste overste, van de bisschop van Luik.

In de 9e eeuw verpletterden de Normandiërs Liessies in 881. De bezittingen van de abdij waren verspreid en er bleef maar één priester over. In de 11e eeuw kwam de bisschop van Cambrai tussenbeide nadat een priester een overvaller had begraven in de kerk, waardoor de heiligverklaring van Hiltrude, de zuster van Wibert, en de vervanging van de kanonnen door Benedictijnen. De abdij werd gerestaureerd dankzij Thierry d'Avesnes, berouw tonend voor het plunderen van andere kerken.

De 12e en 13e eeuw zag de abdij verrijken met relikwieën (heilig Etton, fragment van het Ware Kruis) en werd een bedevaartsplaats. Ondanks herhaalde plunderingen, met name door Gautier d'Oisy, kregen de monniken bescherming van de graaf van Henegouwen. De Honderdjarige Oorlog verarmde de abdij, maar onder leiding van hervormers als Louis de Blois-Châtillon onderging het een opleving in de 16e en 18e eeuw.

De Franse Revolutie markeerde het einde van de abdij: verkocht en gedeeltelijk vernietigd in 1791, werden de relikwieën overgenomen door de inwoners van Dompierre in 1789. De parochiekerk Saint-Lambert, geclassificeerd als Historisch Monument in 1944, bewaart tegenwoordig voorwerpen en kunstwerken uit de abdij. Het Abbatial Park, met zijn hydraulica, is geïntegreerd in het ecomuseum van Avesnois.

Externe links