Eerste vermelding van Montescuit 1115 (≈ 1115)
Gift van het altaar aan het landgoed Saint-Denis van Reims.
1543
Lizerolles-verbinding
Lizerolles-verbinding 1543 (≈ 1543)
Voeg het gehucht toe aan Montescourt.
XIXe siècle
Administratieve verbinding van Lizerolles
Administratieve verbinding van Lizerolles XIXe siècle (≈ 1865)
Fusie met Montescourt.
10 février 1917
Deportatie
Deportatie 10 février 1917 (≈ 1917)
Evacuatie naar Duitsland tijdens de Eerste Oorlog.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Munith - Hypothetische Heer
Mogelijke oorsprong van de naam *Montescourt*.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Saint-Lambert de Montescourt-Lizerolles staat in een landelijk dorp in het departement Aisne, in de regio Hauts-de-France. Hoewel de exacte bouwdatum niet wordt vermeld, wordt het bestaan ervan al in de 12e eeuw bevestigd, toen het dorp, dan Montescuit, werd aangehaald in donaties aan de abdij van Saint-Denis van Reims (1115). De naam evolueerde door de eeuwen heen: Montescarry (1137), Montiscurt (1150), vervolgens Montescurt (1165), voordat Lizerolles, een naburig gehucht, werd gehecht aan de 19e eeuw. Deze naam kan afkomstig zijn van het grenswoord, dat een geografische of bosgrens oproept.
Het dorp, doorkruist door de waterkloof tussen de stroomgebieden Artois-Picardie en Seine-Normandie, is al lang een attractiecentrum voor lokale winkels (vissen, supermarkt, hotelrestaurant). Zijn geschiedenis wordt gekenmerkt door tragische gebeurtenissen, zoals de deportatie van zijn bevolking naar Duitsland op 10 februari 1917, herdacht door een dorpsstraat. In de omgeving herinnert een monument ook aan de slag van Saint Quentin (1557), een Franse en Spaanse tegenstander, die de militaire herinnering van de regio symboliseert.
De etymologische oorsprong van Montescourt-Lizerolles dateert uit een Gallo-Romeinse landgoed (Cortem), waarschijnlijk geassocieerd met een heer genaamd Munith. Recente klimaatstudies wijzen op de positionering ervan in een gebied van overgang tussen veranderde oceanische en oceanische klimaten, met koude winters en regelmatige neerslag. Vandaag de dag maakt de kerk deel uit van een overwegend agrarisch landschap (81,2% van de grond in 2018), wat een weerspiegeling is van de persistentie van een landelijke levensstijl die draait om bouwland en gemeenschapsactiviteiten.
De gemeente, sinds 2017 geïntegreerd in het stadsdeel Saint-Quentin en de gemeente Saint-Quentinois, behoudt sporen van zijn middeleeuwse en moderne verleden. Historische kaarten, zoals Cassini's (18e eeuw), laten ons toe om de evolutie van het landgebruik te volgen, tussen bebouwde grond, verstedelijkte gebieden (15,4% in 2018) en restbossen. De kerk, hoewel weinig gedocumenteerd in de beschikbare bronnen, blijft een symbool van het lokale erfgoed, gekoppeld aan de religieuze en sociale geschiedenis van dit grondgebied van de Hauts-de-France.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen