Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Laurent d'Éclaron werd in 1506 gebouwd door René II van Lotharingen en vervolgens door Baron d'Éclaron. In een flamboyante gotische stijl onderscheidt het zich door een schip met drie schepen van gelijke hoogte, een overstromend transept en een veelhoekig nachtkoor. De aartssleutels, gehistoriseerd, droegen aanvankelijk de wapens van René II, gewist in 1641 in opdracht van Richelieu na de opstand van Karel van Lotharingen tegen Lodewijk XIII. De houten klokkentoren, verwoest door brand in 1811, werd herbouwd in 1856-1857 met een pijl gerestaureerd in 2005.

Het gebouw onderging een aantal grote veranderingen: een westelijke veranda (mortuarium van de Comitin) werd toegevoegd in 1619, zijn zijdeuren ommuurd in 1843, en de terracotta vloer vervangen door een stoep in 1862. Gewijd in 1627 door bisschop Henri Clause, herbergt de kerk uitzonderlijke meubels, waaronder een 18e-eeuws orgel (in 1965 geclassificeerd) uit de abdij van Jovilliers, doopvonten van 1614 en een 17e-eeuwse preekstoel om te prediken. In 1909 werd een historisch monument opgericht, dat de architectonische en religieuze evolutie van de regio illustreert.

Het liturgische meubilair, gedeeltelijk geclassificeerd, omvat ook een 18e-eeuws altaarstuk met een schilderij van het martelaarschap van Saint Laurent (1639), een 18e-eeuwse balk van glorie, en een 1619 gietijzeren bentier aangeboden door Guillaume Hurbal en zijn vrouw. Deze elementen getuigen van de artistieke rijkdom van de kerk, gekoppeld aan haar centrale rol in het parochieleven. De 19e eeuwse glasramen van het koor completeren dit erfgoedcomplex, terwijl de pijl van de klokkentoren, afgezet in 1960 en gerestaureerd, het lokale landschap domineert.

De geschiedenis van de kerk wordt gekenmerkt door banden met het huis van Lotharingen: René II, vervolgens Charles de Lorraine (duc de Guise), liet hun stempel achter, zoals blijkt uit de wijzigingen van de kluissleutels. De westelijke veranda, gewelfd met kernkoppen, draagt nog steeds de armen van de Comitin, een invloedrijke lokale familie. Het gebouw, eigendom van de gemeente, blijft een symbool van het middeleeuwse en klassieke erfgoed van de Haute-Marne, tussen heilige architectuur en seigneuriale herinnering.

Externe links