Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Laurent kerk van Dieffenbach-au-Val, gelegen in de Nederrijn, heeft zijn oorsprong in een herberg gesticht rond 1300 door de Comtal familie van Werde. In 1369 veranderde bisschop Jean de Ligny deze plaats in een priesterlijke prebend, waarbij hij inkomsten en beheer toevertrouwde aan een geestelijke genaamd Bürkelin, onder het gezag van de rector van Neuve-Église. De overblijfselen van deze vroege kapel blijven op de begane grond van het torenkoor, gedateerd uit de eerste helft van de 14e eeuw.

De heerschappij van Frankenburg, waaronder Dieffenbach, kwam in 1489 onder controle van het Grote Hoofdstuk van Straatsburg. Deze overgang markeerde het begin van de architectonische transformaties: het verheffen van de klokkentoren en het boren van nieuwe baaien in het koor, waarschijnlijk aan het einde van de 15e of vroege 16e eeuw. Het huidige schip, van sobere stijl, werd gebouwd in 1699 om te reageren op de naoorlogse bevolkingsgroei van 30 jaar, aangevuld in 1701 door de oprichting van een vicariaet.

In 1785, onder leiding van pastoor François Joseph Karst (1725-1803), werd het schip naar het westen uitgebreid met een schone neoklassieke gevel. Oude elementen werden hergebruikt, zoals een begrafenis kruis van 1734 en zandsteen benetiers. De structuur onthult twee fasen van de bouw (1699 en 1785), terwijl reparaties werden uitgevoerd in 1861 door architect Antoine Ringeisen. Het gebouw, ingeschreven in de historische monumenten in 1986, behoudt sporen van zijn evolutie, waaronder een herstel beschadigd tijdens de Tweede Wereldoorlog.

In de 20e eeuw, werken van de uitbreiding (heiligheid in 1957, doopkapel) en restauratie (in 1957, buitenkant in 1985) moderniseerde de kerk. De aangrenzende begraafplaats werd verlengd en gezegend in 1924. Het ensemble, een gemeenschappelijk eigendom, illustreert de continue aanpassing van een plaats van eredienst aan de behoeften van een Elzasse plattelandsgemeenschap, van zijn middeleeuwse oorsprong tot zijn erfgoedclassificatie.

Externe links