Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Laurent kerk van Rozoy-sur-Serre, een voormalige collegiale kerk, werd in 1017 gesticht door Hildegaud, seigneur van Rozoy, die vijftien canons met aanzienlijke bezittingen installeerde. Gewijd door bisschop Adalberon van Laon, werd het een plaats van religieuze en seigneuriële macht. In 1223, waren er negenentwintig canons in het hoofdstuk, en verhoogde inkomens toegestaan voor het gemeenschapsleven tot die datum. De prebenden werden vervolgens verdeeld, en de decaan gekozen bij stemming.

Het koor, van primitieve gotische stijl (eind 12e eeuw), is voorzien van kernkoppen, verschillende hoofdsteden en een semi-hexagonale apsis. De romaanse doopvonten (XII eeuw), geclassificeerd in 1911, werden al in 1446 en 1669 in koninklijke tellingen genoemd. Hun vierhoekige tank, versierd met discoid spoelen, rust op een centrale trommel omgeven door colonnetjes. Het transept (14de eeuw) en het schip, herbouwd in baksteen in 1607 na een vernietiging in 1602, illustreren de architectonische transformaties.

De kerk, genoemd als historisch monument in 1986, is een van de versterkte kerken van Thiérache. De westelijke gevel en pilaren (XIII eeuw) werden aan het einde van de 19e eeuw gerestaureerd. Het hoofdstuk, ontbonden in 1790 tijdens de Revolutie, had een uitgestrekt landerfgoed (seigneuries, molens, land) en het beschermheerschap van 26 parochies. Onder de overblijfselen herinnert een grafsteen zich Hortense Mancini, hertogin van Mazarin, begraven in het gebouw.

In 2018 werd het collegiale millennium gevierd door een festival, waarin het historische belang werd onderstreept. Prins Albert II van Monaco, afstammeling van de Grimaldi verbonden aan Rozoy, nam deel. Het inkomen van het hoofdstuk, geschat op 66,820 pond in 1782, werd in beslag genomen als nationaal eigendom. De kerk herbergt ook graven van kanunniken en heeren, die nu verdwenen zijn.

De architectuur mixt Latijns kruis, kolomportalen (XIIIde eeuw), en defensieve elementen zoals een toren in corbellatie. De hoofdsteden van het heiligdom, klavers en hoge kolommen weerspiegelen primitieve ogival kunst. Een marmeren altaar en een gouden houten luifel (17de eeuw) completeren dit ensemble, getuige acht eeuwen religieuze en politieke geschiedenis in Thierache.

Externe links