Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De St. Lawrence kerk van St. Lawrence-des-Arbres, genoemd in 919 onder de naam Ecclesia Sancti Laurentii de Arboribus, werd gegeven aan de bisschop van Avignon Fulcherius door Laudoyn en zijn vrouw Eiglenracla. Deze gave, die werd gegeven onder het bewind van de koning van de Provence, Louis l'Aveugle, had alleen betrekking op de kerk en haar landschappen, met uitzondering van het dorp en het kasteel, later overgenomen door de bisschoppen in 1232. De eerste romaanse structuren (naaf en zijkapel) dateren uit de 11e eeuw, maar het gebouw werd vergroot in de 12e eeuw (toevoeging van een koepel) en enorm versterkt in de 14e eeuw, onder de impuls van de pausdom van Avignon, om te dienen als een fort verdubbelen van het nabijgelegen kasteel.

De versterking van de kerk, geleid door kardinaal Anglic Grimoard, maakt deel uit van een regionale defensieve campagne tegen de bedreigingen van de religieuze oorlogen. Het werd twee keer in 1562 genomen door de protestanten (Kalvinisten en Baron des Adrets), en gerepareerd door de dorpsgemeenschap rond 1630-1632, vervolgens onderhouden tot de 18e eeuw. Zijn strategische rol nam af na de Revolutie, gekenmerkt door de ballingschap van pastoor Liotard, die in 1790 de burgerlijke grondwet van de geestelijkheid weigerde. De kerk heeft in 1892 een historisch monument geregisseerd en heeft sporen van haar transformaties bewaard, waaronder een klassiek 17e eeuws portaal dat contrasteert met het Romaanse metselwerk.

Architectureel combineert de kerk een origineel Romaans plan (nave van vier spanten, apsis en apsidiolen) met gotische verdedigingselementen: verhoogde bedzijde in driedubbele gecrenellateerde toren, moorddadige, en boutgaten. De koepel van het kruis van de transept, versierd met de symbolen van de evangelisten, en het metselwerk in een visrand (zichtbaar op de gevels en het bed) getuigen van middeleeuwse technieken. Ondanks controversiële restauraties in 1888, gedeeltelijk het Romaanse karakter veranderend, blijft het gebouw een opmerkelijk voorbeeld van een versterkte Provençaalse kerk, gekoppeld aan de geschiedenis van de bisschoppen van Avignon en religieuze conflicten.

==Geschiedenis==Het dorp ontstond in 1550 van Sancti Laurentii de Arboribus (middeleeuwse leeftijd) tot zijn huidige naam, wat zijn gedeelde lidmaatschap tussen de bisdommen Uzès (tijdelijk) en Avignon (geestelijk) weerspiegelt. De Villerie de Roquemaure, waartoe Saint-Laurent-des-Arbres behoorde, omvatte veertien dorpen onder het gezag van de bisschoppen en benadrukte het regionale belang ervan. Tegenwoordig belichaamt de kerk, een gemeenschappelijk eigendom, dit complexe erfgoed, waar episcopale macht, militaire architectuur en dorpsleven elkaar kruisen.

Externe links