Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Église Saint-Laurent de Saint-Laurent-sur-Manoire en Dordogne

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise
Eglise romane
Dordogne

Église Saint-Laurent de Saint-Laurent-sur-Manoire

    D6089
    24330 Saint-Laurent-sur-Manoire
Église Saint-Laurent de Saint-Laurent-sur-Manoire
Église Saint-Laurent de Saint-Laurent-sur-Manoire
Église Saint-Laurent de Saint-Laurent-sur-Manoire
Église Saint-Laurent de Saint-Laurent-sur-Manoire
Église Saint-Laurent de Saint-Laurent-sur-Manoire
Église Saint-Laurent de Saint-Laurent-sur-Manoire
Église Saint-Laurent de Saint-Laurent-sur-Manoire
Église Saint-Laurent de Saint-Laurent-sur-Manoire
Église Saint-Laurent de Saint-Laurent-sur-Manoire
Église Saint-Laurent de Saint-Laurent-sur-Manoire
Église Saint-Laurent de Saint-Laurent-sur-Manoire
Crédit photo : Père Igor - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1200
1300
1700
1800
1900
2000
XIIe siècle
Eerste bouw
XVIe et XVIIe siècles
Belangrijke transformaties
1er septembre 1986
Registratie MH
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Kerk (Box A 80): Inschrijving bij decreet van 1 september 1986

Kerncijfers

Information non disponible - Geen karakter geciteerd Bronnen vermelden geen historische actoren

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Laurent kerk van Saint-Laurent-sur-Manoire is een religieus gebouw uit de twaalfde eeuw, met grote transformaties in de zestiende en zeventiende eeuw. Zo belichaamt het bijna zes eeuwen architectuurgeschiedenis, waarbij nieuwe elementen worden vermengd met recentere toevoegingen. Zijn inscriptie als historisch monument bij decreet van 1 september 1986 onderstreept zijn erfgoedwaarde, met name voor zijn plan en zijn structurele details bewaard gebleven ondanks de eeuwen.

De ligging van de kerk in het dorp Saint-Laurent-sur-Manoire (nu deel van de gemeente Boulazac Isle Manoire) weerspiegelt haar centrale rol in het lokale gemeenschapsleven. In de middeleeuwen dienden parochiekerken als deze als plaatsen van aanbidding, maar ook als verzamelplaats voor collectieve beslissingen en religieuze feestdagen. Hun bouw en onderhoud waren vaak gekoppeld aan de agrarische en ambachtelijke welvaart van de omliggende dorpen, zoals blijkt uit de regio Dordogne, rijk aan landelijke erfgoed.

Beschikbare bronnen, waaronder de basis van Merimée en Monumentum, geven aan dat de kerk eigendom is van de gemeente en dat zij onderworpen is aan gedeeltelijke bescherming (inscriptie) met betrekking tot het gebouw zelf, genoemd onder de A 80 kadaster. Hoewel de details van het huidige gebruik (bezoeken, evenementen) niet expliciet zijn gedocumenteerd in de geraadpleegde gegevens, garandeert zijn status als Historisch Monument het behoud ervan voor toekomstige generaties. Er wordt geen informatie verstrekt over historische tekens die verband houden met de bouw of geschiedenis ervan.

Externe links