Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De St. Lawrence kerk, gelegen in het 10e arrondissement van Parijs, vindt zijn oorsprong aan het einde van de vijfde eeuw, buiten de muren van de stad, in de buurt van een klooster gastvrije pelgrims naar Saint-Denis. Op basis van de Romeinse as die Senlis met Orléans verbindt, wordt het door Gregory van Tours genoemd als een actieve basiliek in de zesde eeuw, gekenmerkt door overstromingen en branden. Het werd in de 12e eeuw herboren als parochie en werd in de 15e eeuw herbouwd in de flamboyante gotische stijl.

De bouw duurde enkele eeuwen: het koor werd ingewijd in 1429, maar het schip en de gevel bleven tot de 17e eeuw onvoltooid. In 1621 werd een klassieke gevel gebouwd en vervangen door een neogotische gevel nadat de Haussmann Boulevards waren doorbroken. Het interieur mengt gotische decoraties (zeventiende eeuwse gewelven) en barokke decoraties (een altaarstuk van het koor van Gilles Guérin, nu weg). De kerk herbergt ook 19e-eeuwse glas-in-lood ramen, waaronder werken van Ernest Lami van Nozan en Stanisław Eleszkiewicz.

Plaats van herinnering, Saint-Laurent herbergt de begrafenissen van Louise de Marillac (mede-oprichter van de Dochters van Liefdadigheid) en de beulen Sanson. Het is ook het kader van het religieuze huwelijk van de gravin van Barry in 1768. In 1945 en 2016 werd een historisch monument opgericht, dat een opmerkelijk orgel in stand houdt, gebouwd door François-Henri Clicquot in de 18e eeuw en gerestaureerd in de 20e eeuw. Tegenwoordig wordt de parochie geleid door de Emmanuel Community.

Tijdens de Revolutie werd de kerk achtereenvolgens een tempel van Reason, een plaats van deofielantropische aanbidding, en herwon vervolgens haar katholieke roeping in 1802. De transformaties van de 19e eeuw (verlengen van een span, loden pijl) reageren op stedelijke doorbraken. Zijn meubels omvatten schilderijen van Jean-François Brémond en glas-in-lood ramen gewijd aan Saint Vincent de Paul, een belangrijke figuur in de parochie.

Architectureel illustreert St. Lawrence de superpositie van stijlen: Gotisch voor de structuur, klassiek voor de 17e eeuwse gevel (vernietigd) en neo-gotisch voor het heden. Laterale kapellen, zoals die van de Maagd (1712), weerspiegelen liturgische ontwikkelingen. De toegewijde begraafplaats, gedeeltelijk vervreemd van de Revolutie, geeft geboorte aan de plaats van Geloof. Vandaag de dag blijft de kerk een actieve plaats van aanbidding en een getuige van het Parijse erfgoed.

Externe links