Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Léonard de La Vaupalière, gelegen in het departement Seine-Maritime in Normandië, wordt in het midden van de 12e eeuw door Raoul Waspail gesticht. Opgedragen aan Saint Leonard en Sint Nicolaas, illustreert het de romaanse architectuur van de regio, met aanpassingen in de zestiende eeuw. Zijn Latijnse kruisplan en veelhoekige pijl maken het een typisch voorbeeld van Normandische landelijke kerken.

In 1828 werd het gebouw een vicariale kapel, waardoor het liturgische gebruik veranderde. Een veranda werd verwoest in 1862, gevolgd door de restauratie van de poort in 1866. Deze transformaties weerspiegelen de frequente architectonische aanpassingen in de 19e eeuw om oude kerken te behouden of te moderniseren. Registratie voor historische monumenten in 1926 erkende zijn erfgoed waarde.

Het werk van de jaren zestig onthulde een reliek hart na 1650, getuige van vroegere religieuze praktijken, maar leidde tot de verdwijning van veel van de oude meubels. De kerk herbergt nog steeds opmerkelijke elementen zoals doopvonten uit de 12e of 14e eeuw, twee tumulaire platen uit de 15e eeuw en resten van begrafenisliter. Deze elementen onderstrepen hun centrale rol in het lokale geheugen.

Het meubilair bestaat uit twee klokken, één uit de late achttiende eeuw, de andere uit het begin van de negentiende eeuw en een zonnewijzer. Deze details, gecombineerd met de lei en gesneden stenen structuur, versterken het historische karakter. Het gebouw blijft een actieve plaats van eredienst, zoals blijkt uit de verwijzingen naar hedendaagse religieuze plaatsen.

De precieze locatie van de kerk, op 753 Rue de l'Eglise in La Vaupalière, en de Insee code (76728) verankeren het in het grondgebied van de Rouenne metropool. De geschiedenis, gedocumenteerd in Le Patrimoine des Communes de Seine-Maritime (1997), maakt deel uit van het religieuze en architectonische landschap van Normandië, tussen middeleeuws erfgoed en moderne evoluties.

Externe links