Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Leu d'Amiens, voornamelijk gebouwd in de 15e eeuw in de flamboyante gotische stijl, is een belangrijke getuigenis van de Amienese religieuze erfgoed. De wederopbouw, voltooid in 1449, werd gefinancierd door parochianen, die de vernieuwde welvaart van de stad weerspiegelen. Aan het einde van de 15e eeuw werd het vergroot en gekenmerkt door tragische gebeurtenissen, zoals het instorten van zijn klokkentoren in 1581, waardoor 68 mensen in een storm stierven.

In de 18e eeuw onderging de kerk veranderingen in verband met politieke en religieuze omwentelingen. In 1790 weigerde zijn priester, Abbé Delgove, een eed af te leggen en moest hem verbannen. Drie jaar later werd het gebouw ontdaan van zijn meubilair en omgebouwd tot een voerwinkel voor het revolutionaire leger. Het werd pas in 1796 in aanbidding gebracht onder het College van Bestuur. In de 19e eeuw werden grote restauraties uitgevoerd, met name door architect Vigreux in 1853, terwijl de bombardementen van 1918 zijn laatste oude glas-in-lood ramen vernietigden.

Gerangschikt een historisch monument in 1906, de Saint-Leu kerk wordt gekenmerkt door zijn basiliek plan met drie gelijke beuken, typisch voor de hal kerken. De klokkentoren, herbouwd rond 1500, heeft flamboyante bogen en een paviljoen dak kenmerkend voor de regio. Binnen, de gebroken houten wiegen van de vijftiende eeuw, gesneden boogsleutels, en 19e eeuwse altaren illustreren haar artistieke evolutie. Het orgel, gedeeltelijk gedateerd uit de 18e eeuw, en de standbeelden geclassificeerd als die van Saint Leu door Jean-Baptiste Carpentier verrijken zijn erfgoed.

Sinds 1961 is het kerkplein de thuisbasis van Demeure IV, een moderne sculptuur van Stephen Martin, oorspronkelijk geïnstalleerd op Place Léon Gontier. Dit contrast tussen hedendaagse kunst en middeleeuwse architectuur onderstreept de culturele vitaliteit van de wijk Saint-Leu. In 1597 werd een parochie begraafplaats afgeschaft. De opeenvolgende restauraties, met name die van 1747 (carpent) en 1856 (uitgebracht door Vigreux), behouden dit emblematische gebouw van de Hauts-de-France.

Externe links